موسیقی؛ فرزند ناتنی و ناجورترین وصله هنر در ایران! 

جبار آذین

از نگاه ذهن‌های معلول و مخالفان موسیقی ، موسیقی از هرجنس و فرم، موجودی بی قواره، ناجور و اضافه ترین وصله هنر در کشوراست. در واقع به علت بی کسی و بی باوری است که، هر کس و ناکس، آن را مورد هجمه و آزارقرار می‌دهد!

مخالفان موسیقی چه می‌گویند؟

 

کسانی که با موسیقی به مخالفت برخاسته اند دلایل گوناگونی در این باره اعلام می‌کنند . ایشان در استدلال مخالفت سرسختانه شان با موسیقی می‌گویند:اگرایرانیان و جهانیان از دیر باز با موسیقی زندگی کرده اند و این هنر در آداب و سنن و فرهنگ ملت‌ها ریشه دارد، این واقعه، رویداد و اشتباه بزرگ تاریخ است، چرا که موسیقی، انحراف آفرین است و موسیقیدانان و نوازندگان و خوانندگان منحرف، شنونده را به وجد و هیجان می‌آورند و به قول معروف حالی به حالی می‌کنند و این همان لهو و لعب مشهور است!

اشتباه می‌کنند آن فضلا و عرفاکه ساختار هستی را باموسیقی همراه می‌پندارند!

باور تمام اهالی موسیقی و علم و هنر که موسیقی را عامل شکوفایی احساس و اندیشه می‌دانند،غلط است!

دانشمندان و پزشکان و پژوهشگران غلط می‌گویند که موسیقی، آرامش را به انسان هدیه می‌کند!

خلاصه اگر هر کس و به هر شکل از مزایای موسیقی  بگوید،نادرست می‌گوید!

درست این است که موسیقی و موسیقدانان و خوانندگان و نوازندگان، مردم را از اخلاق و معرفت و ایمان، جدا و گمراه و منحرف و از راه بهشت دورمی‌کنند!…

شباهت‌های تفکر مخالفان سنتی با متولیان دولتی

 

آیامیان مفاهیم و تلقی‌های ذکرشده درباره موسیقی و انجماد فکری و انحراف نگرشی جماعتی از متولیان دولتی و غیردولتی و بعضی مسؤلان و نامسؤلان موسیقی کشور، شباهتی نمی‌ببنید؟!

اگرشباهتی هست که هست، چرا انتظاردارید، ازهنرمندان عرصه موسیقی، حمایت شود؟!

چرا توقع دارید که استعدادهای درخشان موسیقی کشف و شکوفا شوند؟!

به چه دلیل دوست دارید که جلوی اجرای کنسرت‌هاگرفته نشود؟!

چرا انتظار دارید، موسیقی، این فرزند کار و آواره کوچه‌ها و خیابان‌ها در محدویت و محرومیت و فشار و سانسور وبی حمایتی درجانزند؟!

بیهوده در فکر پدیدار شدن پدیده‌هایی مانند «تاج»، «قمر»،«بنان»، «مرضیه»،«ویگن» و «داریوش» و «ستار»…در موسیقی توسری خورده امروزهستید؛ که گاه اشرافزاده‌ها وآقازاده‌ها با اهدای تن پوش‌های اسقاطی خود و زیورآلات بدلی می‌خواهند آن را کپی چهره‌هاکنند!

کنسرت موسیقی علی زندوکیلی در اراک

داشتن یا نداشتن موسیقی

 

دوستداران و هنرمندان موسیقی بروند خدا را شکر کنند که هنوز از صدا وسیما، چیزهایی به نام  موسیقی به گوش می‌رسد..

فیلم‌ها و سریال‌ها، موسیقی متن و تراته دارند…

برخی کنسرت‌ها و جشنواره‌های موسیقی برگزار می‌شوند، حال گرچه بیشتر آنچه پخش و اجرا می‌شوند، نشانی از اصالت ونوآوری و خلاقیت ندارند، و درمواردی اخته و جهت دارند، و در جشن‌ها و جشنواره‌ها آنقدر سر و صدای موزون بلند است که موسیقی شنیده و دیده نمی‌شود! وبرخی هم مجلسی خوان و مجلسی نواز و جماعتی نیز بزم نواز این و آن، شده اند، چه باک!

مهم موسیقی خاص و مورد علاقه کیسه داران است که زیبا و گوش نواز و دلفریب تولید و پخش می‌شود!

و داشتن آن ، از نداشتن موسیقی بهتراست!

اهالی موسیقی باید قدر داشته‌های خود را بدانند و بی خود و بی جهت اعتراض و انتقاد نکنند و خواب بعضی مسؤلان  و مخالفان موسیقی که فرق عربده با آواز، و تنبک و میز و ارکستر با داد و فریاد برای اعتراض به گرانی را نمی‌دانند، آشفته نکنند؛ وگرنه پس فردا باید در زیرزمین‌ها بنوازند و بخوانند.

موسیقی از دیگر وصله‌های هنر ناجورتر است و همین ناجوری است که مورد پسند ناجورها است!

عزیزان  موسیقی جورتان جور!

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.