فیلم کوتاه طبقه ی بعدی(Next Floor)

یک فیلم واقعگرای اجتماعی ؛ همراه با گنجینه ی قتل عام روح آدمی

نام فیلم کوتاه : طبقه ی بعدی(Next Floor)

کارگردان:Denis Villeneuve

مدت فیلم:11 دقیقه

محصول 2008،و برنده چندین جایزه از جشنواره بین المللی

نویسنده: محبوبه کیائی

فیلم کوتاه طبقه بعدی ،با نگاه پر مفهوم مردی آغاز می‌شود که مخاطب را همراه با موسقی مارش گونه و دلهره آور فیلم که نمادی از حمله است،  می‌کشاند به یک مهمانی و یک میز پر تجمل که 11 نفر مهمان به دور هم نشسته ، غذا می‌خورند و با نگاهشان باهم حرف  می‌زنند.مهمان‌ها چهره‌ها و لباس‌های متفاوت دارند،که هر کدام نمادی را نشان می‌دهند..برای مثال: زن به ظاهر شیک پوش میانسال فیلم نمادی است از خودنمایی که به قول اریک لاندوفسکی*(نشانه شناس و جامعه شناس فرانسوی) یک داندی است.

یک فیلم واقعگرای اجتماعی
(Next Floor)

چهار الگوی اولیه برای سبک زندگی انسان‌ها

لاندوفسکی دستور زبانی را مطرح می‌کند که با آن می‌توان استراتژی‌های متفاوت و رفتار‌های گوناگون گروه‌های طرد شده حاشیه ای را به نسبت گروه هنجار مدار مرکزی مورد خوانش قرار داد. و چهار الگوی اولیه برای سبک زندگی انسان‌ها در نظر    می‌گیرد. سبک زندگی (اسنوب) مبتنی است بر تقلید کورکورانه از آن گروه مرکزی مرجع. سبک زندگی (داندی) مبتنی بر خلق (تمایز) است؛ یعنی آنکه خود متعلق به این گروه مرکزی است،اما می‌خواهد از آن متمایز شود.

سبک زندگی( آفتاب پرست) مبتنی بر تقلید است، اما این بار آگاهانه و سبک زندگی (خرس) مبتنی بر خود بودن است.چنانچه  می‌بینیم زن جوان متعجب در فیلم که به اصطلاح نمادی از روشنفکران جامعه است در همچین شرایطی تحت تاثیر دیگران قرار   می‌گیرد.همه مهمان‌ها و لوازم موجود در فیلم هر کدام نماد و نشانه ای را با خود دارند.برای مثال: لوستر بزرگ در فیلم با نوری که دارد فضایی وهمی‌و سورئالیستی ایجاد می‌کند و همین طورشخصیت Functional سر مهماندار که بسیار کارکردی و تأثیر گذار است.

(Next Floor)

11 مهمان متفاوت ،در 11 دقیقه

فیلم هرچه جلو می‌رود سرعت غذا خوردن مهمان‌ها نیز بالا می‌رود اما باز هم موسیقی تأثیر گذار فیلم که توسط نوازندگان داخل فیلم انجام می‌شود فضای فیلم را متعادل می‌کند و ناگهان صدای ، جیر جیر کف زمین و حس تزلزل و فرو ریختن را به نمایش می‌گذارد سقف می‌ریزد و همه چیز به طبقه پایین می‌افتد.کمی‌مکث ایجاد می‌شود و سرعت فیلم پایین می‌آید،اما باز هم مهمان‌ها به روی خود نمی‌آورند و به خوردن وحشیانه خود ادامه می‌دهند. آن قدر درگیر حرص و طمع هستند که بار‌ها و بار‌ها سقوط می‌کنند.این سقوط گودال بی انتها و گرایش جمعی است که شخصیت و خٌلق و خوی انسانی 11 مهمان متفاوت  را در 11 دقیقه به نمایش می‌گذارد.

 

 

نکته جالب فیلم

نگاه‌های مهمان‌ها به یکدیگر است که گاهی نگاه‌ها اشاره به یک رابطه دارد و همینطور بازی دوربین و کلوزآپ‌های عالی از این نگاه‌ها و غذا‌های متعفن و پر از خونابه که همگی تاثیرات روانشناسی دینامیکی روی مخاطب فیلم می‌گذارد. این فیلم کوتاه قتل عامی‌از روح انسانیست؛ که به دلیل طمع و هوس‌های نفسانی سرنوشت خود را رو به رذایل اخلاقی می‌برند.

و این معنی نام فیلم ، حرکت نزولی انسان‌هایی را نشان می‌دهد که در ابتدا غذاهایی را می‌خورند که توسط افراد منتخب جامعه به دست می‌آید اما در آخر از حرص و طمع و پرخوری به تکرار سقوط کرده و روی آنها گرد و غبار می‌نشیند.

محبوبه کیائی(پژوهشگر)
بیست و نهم تیرماه 1398 خورشیدی

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.