بازار و دارالفنون خوب ، فیلمهای بد و فقدان استراتژی میزبانی

گزارش اختصاصی سرزمین هنر honrland.ir از سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر-قسمت سوم

سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر با اعطای جوایز و با استفاده حداکثری از اعتبار کارگردان بزرگ سینما یعنی «الیور استون» به کار خود پایان داد. خوشبختانه فرصت دست داد تا در روز آخر جشنواره نیز فیلم‌هایی که از نگاه داوران جشنواره لایق سیمرغ بودند و مجال دیدن آنها فراهم نشده بود را به تماشا بنشینم و بتوانم به درستی نسبت به جشنواره دیدگاهی منصفانه داشته باشم.

فیلمهایی که برگزیده شدند

اغلب جایزه‌ها به فیلم‌های «هتریک» ، «درساژ» ، «دولتوف» و «آگا» رسید و البته فیلم «پدر و پسر» نیزجایزه بهترین فیلم آسیایی را گرفت و تعدادی فیلم دیگر که بنده موفق به دیدن آنها نشدم نیز موفق به کسب جایزه و لوح تقدیر شدند.
فیلم‌هایی که از جهت اینکه ساخته شده و به موفقیت‌هایی نیز کسب کرده اند قابل احترام اند. به شخصه در بین فیلم‌های خارجی به جز «آگا» ، «پدر و پسر» و کمی« با آیات فراموشی» با هیچ فیلم دیگری ارتباط برقرار نکردم. اما تا همین مقدار هم می توان نتیجه ای گرفت که این نتیجه را می توان به دعوت از مهمانان خارجی نیز در جشنواره فجر تعمیم داد. و آن دقیقاً یک سؤال مشخص است و آن سؤال این است که همین تک مضراب‌های گهگاه مناسب برای جشنواره فجر اعتبار محسوب می شوند و یا جشنواره فجر اعتباری برای آنها؟!«الیور استون» و «ژان پیر لئو» مفتخرند به حضور در جشنواره فجر یا جشنواره فجر مفتخر است به حضور آنها ؟!

 

نشست مطبوعاتی الیور استون- عکس از زهرا رمضانی سایت رسمی‌جشنواره جهانی فیلم فجر
نشست مطبوعاتی الیور استون- عکس از زهرا رمضانی سایت رسمی‌جشنواره جهانی فیلم فجر

تحقیر به سبک‌هالیوود

تأثیر و تاثرات در گفتگوهای مختلف و استقبال‌ها و مناسبات مهمانانی مانند «الیور استون» مواردی را مشخص می‌کند که گاه جای تأسف دارد. «الیور استون» بارها با عناوین مختلف سینمای ایران را متناسب با دیدگاه خودش که در سینمایی همچون سینمای امریکا تنفس می‌کند به نوعی تحقیر کرد و جشنواره ای را که 36 سال است که در حال برگزاری است مبتدیانه دید.این نگاه منتقدانه هنرمند‌هالیوودی با مواضع سیاسی اش این شبهه را در ذهن برمی‌انگیزد که گویی یک شخصیت دیپلمات آمریکایی دموکرات را به ایران آورده بودند که چهار کلمه بد و بیراه به امریکا بگوید و ایرانی‌ها دلشان خنک شود. این اتفاق ویژه جشنواره در کنار اتفاقاتی که در اختتامیه افتاد همه و همه نشانگر عدم دیدگاه مشخص درباره میزبانی جشنواره است.

فیلمهای خسته کننده

فیلم‌های خارجی که در جشنواره دیدیم آنقدر ناامیدکننده بود که اغلب شایسته ی خواب و ترک سالن بود که نگارنده راه دوم را در حالی انتخاب می‌کرد که جو حاکم بر سالن‌ها، راه اول بود. رویکرد جشنواره در انتخاب فیلم به نظر می‌رسد نماد تمام عیار سیاست‌های کشور در ارتباطات بین المللی بود. یعنی ارتباط و انتخاب پدیده‌هایی که به یاد ما بیندازد که همین مقدار از اوضاع فاجعه بار در مقابل مقدار زیادی از کشورها، موفقیت عظیمی‌است.

سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر
سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر

این اتفاق درحالی افتاد که مسئولین جشنواره نیز مانند مسئولین کشور به این نکته توجه نداشتند که اولاً این مقدار از جهان در اقلیت محض قرار دارند و دوم اینکه ایران جز یک محفل بر اساس منافع، چیزی برای آنها نیست.
اکثر فیلم‌های خارجی در حد یک ایده اولیه با فیلم نامه‌های بسیار ضعیف و پرداخت‌های صرفاً فرمال چیز دیگری نداشتند.
در کنار تمام رویکردهای ضعیف جشنواره در زمینه محتوا و همچنان بی هدفی آن در سیاست‌های خود، تنها نقطه قوت جشنواره را می‌توان در سیستم برنامه ریزی آن و اجرای نسبتاً قابل قبول آن دانست.

سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر
سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر

به نام مستضعفان به کام …

جایی که جشنواره هم بخش جنبی داشت هم بازار هم سیستم انتخاب و هم فضای مناسب اما در همین زمینه نیز سؤالاتی برای اینجانب بود که هیچگاه پاسخی برای آنها نیافتم. که مهمترین آنها این بود که مهمانان خارجی از گل سرسبداشان تا آنها که تک و تنها می‌آمدند و با آسانسور عمومی‌بالا می‌آمدند چطور با این رویکرد ریاکارانه کشور ما کنار می‌آمدند که عده ی زیادی از دستفروشان و متکدیان و مال خرها و … را ببینند و چند طبقه بالاتر دختران سانتی مانتال و سلبریتی‌های شیک پوش جشنواره را غرق در نعمات اهدایی جشنواره و مداوماً ساکن در فودکورت ببینند و دل خوش کنند به برنامه‌های متنوع حامی‌گرایانه ی جشنواره جهانی فیلم فجر برآمده از دل انقلاب اسلامی‌مردم ایران.
اگر اینجانب دست اندرکار جشنواره جهانی فیلم فجر بودم سیمرغ جشنواره فجر انقلاب اسلامی‌مستضعفین ایران را به آن خانم خارجی اهدا می‌کردم که غذا به دست در آسانسور پایین می‌آمد درحالی که بوی غذاش فضای آسانسور را پر کرده بود و غذای بسته بندی شده اش را به یک بچه ی در حال گدایی می‌داد.
امیدوارم تمام مسئولین کشور در راه پیش گرفته شان در این مدل اداره کشور موفق و موید باشند.


 

عکس‌ها از وبسایت رسمی‌جشنواره جهانی فیلم فجر

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است.