موسیقی فجر ؛ جشنواره هنر و هنرمندان بدون چهره !

موسیقی فجر ؛ جشنواره هنر و هنرمندان بدون چهره! جبارآذین | چهل و یک سال از انقلاب می‌گذرد و سی و پنجمین دوره جشنواره موسیقی فجردرحال برگزاری است، ولی همچنان موسیقی و اهالی آن درمیان هنرها و هنرمندان، مظلوم ترین اند. چرا که هنوز هم انواع و ابزار موسیقی و قشرهای مختلف هنرمندان این عرصه، بدون تکلیف اند و موسیقی در حصار محدودیت‌ها و ممنوعیت‌ها و سلیقه‌ها است.

گرچه بعضی خوانندگان رسمی‌و غیر رسمی،گاه این توفیق را می‌یابند که در برخی محافل وکنسرت‌هارخ نمایند و در تلویزیون لب بزنند، اما فراوان هستند، موسیقدان‌ها، نوازندگان و خوانندگانی که پشت پرده، نقاب و زیرزمین و گمنام هنرنمایی می‌کنند.از این فراوان تر وسایل موسیقی و نوازندگی است که محکم تر از همیشه برای دیده نشدن، اشباح گونه، پشت دیوار سلیقه‌ها و ممنوعیت‌ها ایستاده اند.

برگزاری جشنواره موسیقی فجر، اگر هیج ویژگی و امتیازی نداشته باشد، این امکان را داردکه طی چند روز، نوازندگان موسیقی و هنر آفرینی‌های آن‌ها و آلات موسیقی، گرچه کادو پیچ شده، می‌توانند دیده شوند و مردم با وسایل و ابزار موسیقی و اهالی این هنر بر روی صحنه رو در رو شوند.

سیاست کج دار و مریز تا کی؟

جالب اینکه، بسیاری از مدعوین و بهره بران از هنرنمایی موسیقیدان‌ها، نوازندگان و خوانندگان، از مدیران و مسوولان و دست اندرکاران امور هنری و موسیقی هستند، یعنی کسانی که بایدبرای تعیین تکلیف موسیقی و دیده شدن سیم‌ها و تخته‌های بی گناه، همراه نوازندگان آنها که در پستوها می‌نوازند، اقدام کنند،که نمی‌کنند! پرسش عمومی‌اینکه تا چه زمان هنرمندان موسیقی باید همچنان کج دار و مریز بنوازند و بخوانند و دیده نشوند و در عوض افتخار و امتیازآن نصیب از ما بهتران شود.

آیا با اجرای هنرمندان در موسیقی فجر و نمایش ابزار موسیقی در ایام دهه فجر، حادثه ای رخ می‌دهد و یا ارزش‌ها و آرمان‌ها و اعتقادها خدشه دارمی‌شود! طی سالهاثابت شده است که چنین اتفاقی نمی‌افتد و آب هم از آب تکان نمی‌خورد. با این وصف، چرا این دیده شدن بدون خطر چند روزه!در طول سال تداوم نمی‌یابد.

مسوولان از چه واهمه دارند، از آسیب دیدن ایمان مردم، یا ولنگاری اوضاع موسیقی. اگر اینگونه است، پس جایگاه ایمان عمیق مردم و تعهد هنرمندان موسیقی، قانون و نظارت شایسته مدیران و دست اندرکاران موسیقی چه می‌شود.

آیا بعد از چهاردهه، هنوز هم زمان تعیین تکلیف موسیقی و اهالی آن فرا نرسیده است. اهالی موسیقی تا کی باید مطیع سلیقه‌هاباشند و پیوسته هنرخود را اتو کشند و قیچی بزنند.به احترام دهه فجر بهترببینیم، بهتر بشنویم ودرست تر تصمیم بگیریم و تکلیف خود و جامعه و اهالی موسیقی را با موسیقی یکسره کنیم!

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.