سیمرغ و انتظار در کنش انسان ایرانی | نقدی بر نمایشگاه «در انتظار سیمرغ»

محمدهاشم رهنما

نمایشگاه «در انتظار سیمرغ» که با آثار کولاژ محمدحسن گلبن حقیقی اجرا شده بود به کار خود پایان داد. آنچه می‌خوانید نقدی است به قلم محمد‌هاشم رهنما پیرامون نمایشگاه «در انتظار سیمرغ»

نمایشگاه «در انتظار سیمرغ» اثر هنرمند خوشنام شیرازی “حسن گلبن” در نگارخانه وصال شیرازی در هتل هما، تنها مجموعه ای خلاقانه از تابلوهای دست بافته سنتی زنان روستایی و عشایر فارس نیست؛بلکه مفاهیمی‌انتزاعی را نیز از فرهنگ ایرانی نشان می‌دهد.
هنرمند سعی کرده معنای دو واژه پر چالش “انتظار ” و ” سیمرغ” را با استفاده از کو لاژ گلیم به شکلی نمادین به تصویر کشد. “سیمرغ” و “انتظار “دو مفهوم نام آشنا است که گستره خود را از فرهنگ گرفته تا مذهب و هنر و ادبیات تثبیت کرده و رویکرد انسان ایرانی را نسبت به جهان تفسیر می‌کند.
اگر فرهنگ تجلی معناهای نهفته زندگی انسانی فرض شود، آن گاه می‌توان دو مفهوم “انتظار” و” سیمرغ” را نمادهای روشنی از فرهنگ ایرانی بدانیم. دو مفهومی‌که کنش انسان ایرانی را در فرایندتاریخی رقم زده است.

“انتظار” در هنر به شکل ارزش در آمده و “سیمرغ” نیز در ادبیات خود واقعی انسان را به او نشان می‌دهد.


انتظار عشق اثیری، ناخود آگاه ذهن ایرانی است، که هنر مند با مرسوم ترین نماد عشق یعنی تصویر زن با دستانی بخشایش گر بدون جزییات چهره و برآمده از دل طبیعت به همراه اسبی که نجابت و اصالت جاودان را بازگو می‌کند، آن را نمایش می‌دهد.

سیمرغ و عطار

شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید

تابلوهایی که به سیمرغ پرداخته شده هیچ تصویر معمولی از پرنده داستانی عطار را در خود ندارد. در عوض هنرمند سعی کرده با تلفیق و ترکیبی از معماری و خطاطی و نماد پردازی،به بیننده معنای ضمنی سیمرغ راگوشزد کند تا وجود واقعی انسان را در یابد.معماری ایرانی پدیده ای انسانی است که زیبایی آن با کاشی کاری دو چندان می‌شود. هنرمند با نگارش سیمرغ به شکل کاشی کاری، ذهن ما را به درک معنا هدایت می‌کند.

همان گونه که زیبایی‌های بصری خطاطی بر آمده از فرهنگ ایرانی در کنار کاشی کاری همواره می‌درخشد،در این آثار نیز سعی بر همین ترکیب شده است. شکل انتزاعی افلاک نیز میل به حرکت و جلو گیری از سکون را القا می‌کند.

پیام هنرمند

پیامی‌که هنرمند به طور ضمنی در نمایشگاه «در انتظار سیمرغ» به بیننده رسانده و او را به حرکت و تلاش دعوت می‌کند. در پایان تصور می‌کنم که هنرمند به شکل معنا داری، با ایجاد دو تابلو زیبا از “روستای رویایی ” و “شهر آرمانی”، به ما گوشزد کرده که واقعیت زندگی و هستی را بی آلایش ببینیم و درک کنیم.
همان کاری که حسن گلبن در این نمایشگاه انجام داده است.
محمدهاشم رهنما | اسفند 97

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.