Paparazzi پدیده ای مدرن با شعار افشاگری | آشنایی با مکتب پاپاراتزی

مکتب پاپاراتزی ژانری در عکاسی

پاپاراتزی یک واژه جمع ایتالیایی که مفرد آن پاپاراتزو است.به زبان ایتالیایی به نوعی پشه ی سمج و مزاحم اطلاق می شود.پاپاراتزو به عکاسان ده پنجاه خیابان های روم گفته می شود،اما این کلمه اول بار در ۱۹۶۰ بعد از نمایش فیلم سینمایی «لادولچه ویتا» اثر  Fellini «فدریکو فلینی» بر سر زبان ها افتاد.

مکتب پاپاراتزی

به عکاسان زیرکی اطلاق می شود که با مهارت و فراست در پی گرفتن عکس های پنهانی از اشخاص معروف هستند.مانند جاسوسان حرفه ای عمل می کنند که ساعت ها،روزها و گاهی ماه ها سوژه خود را تعقیب می کنند و کارشان تهیه عکس های جالب از چهره های سرشناس است.

عکاسان این سبک از عکاسی ،عکاسان مستقل و آزادی هستند که گاهی مورد انتقاد قرار می گیرند.کار عکاس پاپاراتزی نوعی فریاد است و عکس او عملی غارتگرایانه است که شرلی مک لین (بازیگر سینما و تئاتر آمریکا) «درباره آنها می گوید وقتی شیرینی زیادی مصرف می کنید به دیابت مبتلا می شوید ، پاپاراتزی دیابت فرهنگ ماتریالیستی است.»

عکاس پاپاراتزی با به دست آوردن سرنخ از چهره ای سرشناس در زمان و مکان مورد نظر حاظر شده و عکس های عامه پسند   می گیرد.عکاسی پاپاراتزی به عکاسی فوتوژورنالیسم هم معروف است با این تفاوت که در عکاسی فوتوژورنالیسم عکاس می خواهد به مردم آگاهی بدهد اما پاپاراتزو عکس می گیرد که مردم را سرگرم کند.

نکته:مهمترین نکته در این نوع عکاسی صبر عکاس است.

Paparazzi
Paparazzi

عکاس پاپاراتزی بدون رضایت افراد مشهور آنها را تعقیب می کند تا در لحظه ای خاص و البته با رعایت کامل اصول اخلاقی عکس خود را بگیرد و تحلیل و برداشت مخاطب از عکسی که گرفته برایش مهم است.در کار پاپاراتز نوعی شیطنت وجود دارد و رقابت بین عکاسان این سبک بسیار بالا می باشد و عکس هایی باید بگیرند که توسط هیچ کس دیگر تولید نشود.

نکته:مهم ترین نکته برای یک پاپاراتزو سرعت عمل اوست آنقدر که گاهی وضوح عکس به خطر می افتد. و فقط چند ثانیه برای ثبت سوژه زمان دارند.

پاپاراتزو ها همه جا هستند و ویژگی عکس های آنها زوم بودن این عکس ها است که با لنز تله فوتو گرفته می شود.بدترین بد شانسی که یک پاپاراتزو این است که اطلاعات جمع آوری شده درباره سوژه اش دقیق نباشد و یا تغییر کرده باشد.

از معروف ترین عکاسان پاپاراتزی رونه گاللا عکاس مشهور آمریکایی است که مانند پشه ای سمج پا به پای سوژه خود می رفت تا از مارلون براندو ستاره بداخلاق سینما عکس بگیرد.که در آخر مزاحمت هایش باعث شد تا براندو از او شکایت کند و دادگاه ایالتی گاللا را به رعایت فاصله ی ۲ متری از مالون براندو محکوم کرد ولی گاللا دست بردار نبود تا اینکه خشم براندو را برانگیخت و آقای پدر خوانده با مشت به جان گاللا افتاد و فک و پنج دندان گاللا را خورد کرد و کار به دادگاه و قرابت کشید.

بعد آن گاللا با کلاه راگبی با فاصله ی ۲ متری از براندو عکس می گرفت و ثابت کرد هیچ راه فراری از دست عکاس پاپاراتزی وجود ندارد.در عکس صحنه ی عکس گرفتن گاللا با کلاه راگبی از مالون براندو را مشاهده می کنید.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

20 + هجده =