کارگردان باید متن را دوقدم به جلو ببرد

گفتگو با کامران شهلایی نویسنده نمایش قهوه برزیلی

نمایش قهوه برزیلی به کارگردانی سمیه مهری براساس نوشته ای از کامران شهلایی در سالن استاد انتظامی‌خانه هنرمندان به روی صحنه رفته است. به همین دلیل گفتگویی با وی انجام پذیرفته است که می‌خوانید.

 

سرزمین هنر| بخش تئاتر | به گزارش مشاور رسانه ای نمایش «قهوه برزیلی»، شهلایی در مورد این نمایش و سوژه آن گفت:«من این متن را اولین در سال 84 نوشتم و سال بعد در جشنواره دانشگاهی و بخش رادی جزو متن‌های تقدیر شده بود. این اثر در نشر افرازو فصلنامه نمایش چاپ شد.

بازنویسی دوباره نمایشنامه :

همان سالها توسط الهام خداوردی و فرانک کلانتر در جشنواره دانشگاهی نمایشنامه خوانی شد. خیلی از گروه‌ها این نمایشنامه را کار کردند، ولی سال 94 مجدد این متن را بازنویسی کردم و فرمت جدیدی از آن ایجاد شد. در واقع من اثر را به روزتر کردم.

کامران شهلایی نویسنده

این اثر در نشر افراز به اسم «توهمه چیز را خراب کردی» چاب شد، اما بعدها من خیلی در متن تغییر ایجاد کردم و حالا خیلی بیشتر دوستش دارم».

تغییرات کارگردان‌ها بر روی نوشته‌هایم:

شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید

او درباره تغییراتی که کارگردان‌ها روی متن‌های او برای اجرا می‌دهند، گفت: «من به باز بودن دست کارگردان معتقدم و زیاد در کارگردانی افرادی که متن‌های من را به صحنه می‌برند دخالتی ندارم البته تا جایی که ماهیت آن حفظ شود و به نوشته ام آسیب نرسد.کارگردانی برای نویسنده حس خوب ایجاد می‌کند که متن را دوقدم جلو ببرد. از این نظر من به وفاداری صددرصد به متن معتقد نیستم و فکر می‌کنم کارگردان باید دخل و تصرف خودش را داشته باشد».

گاهی تغییری در نوشته ام داده اند که خودم خجالت کشیدم:

اگر کسی ماهیت متن را عوض کند و به کار آسیب برسد قطعا ناراحت می‌شوم. گاهی من متنم را به کسی داده ام و او در اثر تغییر ایجاد کرده تا حدی که از نوشته خودم خجالت کشیده ام به این دلیل که آنها متنی که به اسم من بوده را خراب کرده اند و به اسم من به اجرا برده اند!

این نکته را سختگیرانه پیگیری می‌کنم و در موردش با کسی شوخی ندارم».

من در این نمایشنامه به موضوع خیانت پرداختم

«نویسنده‌ها معمولا شاخک‌های حساس تری نسبت به مسائل اطراف دارند و جستجوگرتر عمل می‌کنند. من در نمایشنامه قهوه برزیلی به موضوع خیانت پرداختم. خیانت بحث عمیقی است و وجهی که من در نظر گرفتم تنها بحث خیانت زناشویی نیست و دو دوست قدیمی‌را نشان می‌دهد که به خاطر خیانت حرمت رفاقت شان شکسته می‌شود.اتفاقی می‌افتد که انتظارش نمی‌رود و این حرمت شکستن خیلی بد است و اگر این خیانت از جانب دو دوست قدیمی‌صورت نمی‌گرفت، اینقدر ماجرا تراژدی نبود».

وضعیت نمایشنامه نویسی در ایران

من در نمایشنامه نویسی ایران در وضعیت فعلی قطعاً اتفاق روبه رشدی نمی‌بینم و معتقدم آثار ماندگاری تولید نمی‌شود. به نظرم نمایشنامه نویسی ما جای دقت و تمرکز بیشتری دارد و امیدوارم اتفاق‌های خوبی در آینده برای این امر رخ دهد، اما فعلا فکر می‌کنم شرایط امیدوارکننده نیست.باید روش‌های کاربردی تری برای آموزش و پرورش در ادبیات نمایشی اتفاق بیفتد تا به موفقیت دست پیدا کنیم».16 تیرماه اجرایی در کافه تریای مجموعه تئاتر شهر داریم به اسم «آدم‌ها، قصه‌ها، آوازها» که نمایشی موزیکال و محیطی و مستند است با اجرای رسول نجفیان براساس خاطرات و آوازهایش وتمام سعیم این است تماشاچی با حال خوبی اجرا را ترک کند».

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.