پایان بد؛بیماری مزمن سریال‌های تلویزیون!

سریال‌های بدون ربط باماه رمضان هم مانند اغلب مجموعه‌های تلویزیونی بابدترین پایان بندی‌هانسخه خودراپیچیدند. تایک بار دیگر ثابت کنند که سریال نویسان سیما، صرفاً برای دراز گویی و سر کار گذاشتن مخاطب و طویل کردن سریال جهت درآمد بیشتر،در کار خود، آسمان و ریسمان می‌بافند.

چون قادر به جمع کردن دراماتیک و پایان معقول و جذاب داستانک‌های فرعی و حوادث با ربط و بدون ربط سریال‌ها نیستند، بایک سطل سریشم، مجموعه‌ها را سر هم می‌کنند.

سریال‌های ماه رمضان امسال صرفنظر از کیفیت‌های ساختاری و امتیازهای خود در پایان دادن به انواع حوادث و ماجراهای سریال‌ها، با بی توجهی و دست کم گرفتن مخاطب و جمع بندی پسندیده داستان‌ها و داستانک‌هایشان، بساط خود را برچیدند.

برادرجان

برادرجان که می‌توانست در همان قسمت آمدن چاووش به خانه کریم و زانوزدن در مقابل خاله و طلب بخشش به خاطر عشق مهتاب، به پایان برسد، بایکسری ماجراها و زدوخوردها و مرگ کریم که درجذابیت و غنای داستان هیچ نقشی نداشتند، خود را لنگان و نا دلچسب به خط پایان رساند.

دلدار

شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید

دل دار یکماه کجدار و مریز، ملت رابه دنبال خودکشاندو مثلث‌های عشقی را ردیف کرد تا در انتها با پرداختی ضعیف و سطحی به مساله تکراری قصاص یا بخشش برسد و سر وته سریال را آبکی بهم بدوزد.

سریال پخش رمضانی دلدار

از یادها رفته

از یادها رفته نیز کلی کُشت و کشتار به راه انداخت و جنگ و جدال چید تا در یک لحظه، خسرو قاچاقچی توبه کند، مهربانو دلرحم شود و اتابک و مزدورانش به شیوه فیلم‌های گنگستری و وسترن به قتل برسند و مثلت عشقی خونبار سریال با بله عروس خانم از شهرزاد گونگی به ملودرام‌های سطحی هندی برسد.

 

سریال از یادها رفته

سریال نویسان اینگونه آثار، مردم را چه فرض کرده اند؟ تلویزیون انحصاری واسپانسری و کجرو همچنان بیراه می‌رود و با تخریب فرهنگ کشور، هنرمندان را هم همراه خود به ناکجا آباد می‌برد!

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.