هیات مدیره؛تلاش برای رهایی از چارچوب سریال‌های کلیشه ای آپارتمانی!

جبار آذین

سریال هیات مدیره دیشب به پایان رسید. این سریال به تهیه کنندگی مهران رسام ، نویسندگی علی خودسیانی و کارگردانی مازیار میری از اول فروردین تا 17 اردیبهشت هرشب از به جز جمعه‌ها از شبکه 5 سیما پخش می‌شد. آنچه می‌خواندی یادداشت جبار آذین منتقد تلویزیونی نوشته شده است.

بخشی ازتاریخچه مجموعه سازی درتلویزیون ایران به تولیدسریال‌های قوی ومتوسط و ضعیف آپارتمانی اختصاص دارد .ویژگی‌ها، فضاها و مکان‌های ثابت و محدود آپارتمان، امکان نوشتار و ساختار رخدادهایی خارج از محدوده و لوکیشن آن را از نویسنده و کارگردان سلب می‌کند و مانع گستردگی دامنه داستان اصلی و ایجاد داستان‌های متصل فرعی و حضور شخصیت‌های بیشتر در اغلب مجموعه‌های تلویزیونی آپارتمانی می‌شود.

از همین رو به طور معمول تمام توان فیلمنامه نویسان و سریال سازان آپارتمانی بر مانور روی کاراکترها و فضای محدود متمرکزمی‌شود. این خصیصه بر اثر تکرار در این گونه مجموعه‌ها، کلیشه شده و کلیشه نمایش حضور و رویدادها در واحدهای مختلف و در نهایت پشت و روی یک مجتمع و حوادث مرتبط با شخصیت‌ها و دور بودن از خلاقیت و نوآوری، سبب تکرار و دلزدگی فزون تر آن‌ها و کم رنگی استقبال مخاطب می‌گردد.به همین دلایل، بیشتر سریال‌های آپارتمانی چندان بااقبال عمومی‌روبرو نمی‌شوند.

مازیار میری
مازیار میری

برای رهایی از تنگناهای داستانی و ساختاری نشأت گرفته از لوکیشن‌های محدود، بعضی از سریال سازان حرفه ای، باتمرکز قصه بر ویژگی‌های آپارتمان و برجسته سازی آن، کوشیده اند. از مجتمع، نوعی شخصیت ساخته و به عنوان کاراکتر محوری و مرکز رویدادهای مرتبط و نامرتبط بهره ببرند که گاه به توفیق هم رسیده اند.یابرخی با طراحی ماجراهای تازه و حوادث و مسایل کمتر به نمایش در آمده از معضلات و فرهنگ آپارتمان نشینی و استفاده از ژانرهایی مانند پلیسی معمایی و حادثه ای سعی کرده اند،مانع تکرار و کسالت باری سریال شده و با این شگرد مخاطب را باخودهمراه سازند. بااین همه وبه رغم این تلاش‌ها،همچنان سریال‌های کم توان و کم جذاب وتکراری درمیان آن‌هادر اکثریت اند.

مازیار میری
مازیار میری

مازیارمیری، سینماگری که درعرصه‌های مدیریتی سینماهم فعال است، با پشتوانه کارگردانی چند فیلم متفاوت اجتماعی و غیرگیشه ای ،نوروز امسال با ساخت مجموعه تلویزیونی “هیات مدیره” به میدان رقابت بادیگرسریال‌های نوروزی آمد. سریال او، گرچه از نظر ساختار هنری و زاویه نگاه اندک متفاوت به زندگی آپارتمانی از یک، دو مجموعه رقیب قابل تأمل تربود، ولی در مقایسه با بقیه و ازجمله پایتخت پنج، چندان قدرت عرض اندام و رقابت نداشت.

باآنکه سازندگان “هیات مدیره”به طور آشکار،همت خود را معطوف به پرهیز از کلیشه‌ها و نمایش تغییر و تحول کاراکترها و موضوع‌های کمتر تصویرشده درخصوص مشکلات آپارتمان نشینی کرده وکوشیده بودند حرف‌هایی تازه تردر همین فضا و مکان محدود ارایه کنند و در بند کلیشه نباشند، اما داستان کم مایه و کم جان و پردازش متوسط و کمتر جذاب شخصیت‌ها و همچنین گزینش بعضی بازیگران متوسط و بازی‌های متوسط ، هیات مدیره رادرپله سریال‌های متوسط آپارتمانی راکد نگه داشته بود.

البته توجه به نوع ارتباط آدم‌ها، مناسبات خانوادگی و روابط همسایه‌ها و چگونگی دخالت یا بی همتی آن‌ها در امور زندگی درآپارتمان، بویژه طرح نقش و تأثیر زد و بندها و خلاف‌های جاری در برخی بنگاه‌های معاملات ملکی و همچنین آموزش حل و فصل مشکلات زندگی آپارتمانی و حواشی‌های آن، و پررنگ سازی ضرورت توسعه فرهنگ آپارتمان نشینی، در سریال هیات مدیره، نشانگرتلاش عوامل آن برای تازه و نوگویی بود، لیکن این سریال هم مانند اغلب آثار مشابه، قربانی محدودیت فضا و آدم‌ها و کمبود ماجراهای جذاب و تماشایی شد و نتوانست در بلند مدت، مخاطب را با خود همراه سازد

احسان کرمی‌در نمایی از سریال هیات مدیره-عکس اختصاصی از علی مبارکی
احسان کرمی‌در نمایی از سریال هیات مدیره

.درواقع لوکیشن و فضاهای محدود که به محدویت قصه‌ها و آدم‌های هیات مدیره انجامیده بود،ظرفیت پرداختن در سی و چند قسمت رانداشت. شایسته و نیکو بود تا با جمع و جور کردن سریال، هیات مدیره در همان ایام نوروز باسیما و مخاطب وداع کند. هیات مدیره باآنکه درحوزه بازیگری برای کرمی‌و در حیطه سریال سازی برای میری تجربه‌های خوبی بودند، اما تجربه آن‌ها مانند کشدار و یکنواخت شدن سریال، برای بینندگان میلیونی تلویزیون که شاهد انواع سریال‌های کوتاه و بلند و ضعیف وقوی آپارتمانی بوده اند ،زیادخوشایندنبود و آن‌ها انتظار‌های بیشتری از آن داشتند.

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است.