مغازه هایی به نام آموزشگاه های هنری و سینمایی

جبار آذین

اگر در آغاز تأسیس یکی، دو آموزشگاه هنری و سینمایی با حضور و همکاری چهره های شناخته شده و استادان مجرب و باسواد سینمایی، این مراکز با استقبال روبرو شدند و از میان صد هنرجو، یک، دوتن از راه های درست یا غلط به بازارمکاره سینما و هنر پیوستند ، اکنون مدت هاست که به رغم تأسیس قارچ گونه و فعالیت پر مسأله این نوع مؤسسه های دارای مجوز و بدون مجوز و آموزشگاه هنری و سینمایی در سطح کشور و به ویژه تهران و شهرهای بزرگ ،دیگر از چهره های با دانش و معتبر، چندان خبری نیست و چنانچه در جاهایی هم کلاس دارند، در آنجا به جای ارائه هنر و کشف استعدادها و ارتقای جوانان مستعد، در قالب دستمزد حضور و کلاس ، پول های هنگفت بابت نام و شهرت خود دریافت می کنند و در واقع بانام خود، بدون خروجی مناسب، نان می خورند.

اغلب این آموزشگاه ها با استنادبه گفته هنر جویان ، خروجی مناسب و شایسته ندارند و اکثر هنرجویان دوره دیده، فقط چیزی شبیه دوره را، بدون فراگیری فنون و اصول کلاس های مدِّ نظر سینمایی و هنری خود، پس از کلی هزینه، گذرانده و اکنون نا امید و سرخورده، عطای هنر را به لقای آن بخشیده اند.گرچه هنوز هم چند آموزشگاه آبرومند و متعهد با هزینه های مناسب به کار خودادامه می دهند، ولی بخش اعظم آن ها، علی رغم ظاهر زیبا و اغواگرانه و ویترین های شیک وفریبا، صرفاً دکّان هایی برای بنجل فروشی اند. گفت وگو با بعضی دوره دیده ها، هنر جویان و خانواده های آن ها، گویای نارضایتی از بود و فعالیت آموزشگاه هایی است که در حقیقت مغازه هایی دو نبش برای کاسبی اند.

معلوم نیست دستگاه ها و نهادهایی که مسؤل نظارت و رسیدگی به این مراکز هستند، چرا جلوی استفاده نادرست از علاقه و هدررفت استعدادهای جوانان و سوء استفاده مالی از دوستداران سینما و هنر را نمی گیرند؟

شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید

جالب آنکه در حاشیه و فضای بیرونی، ولی نزدیک به تعدادی از آموزشگاه ها و حتّی در میان برخی کارکنان، افراد و دکّه هایی سیار وجود دارند که با دریافت پول از بعضی علاقه مندان و هنرجویان، آن ها را به گروه های تولید فلان و بهمان فیلم و سریال و تأتر معرفی می کنند!

تأسف بار اینکه، وقتی با تنی چند از دوره دیده ها صحبت می کنیم، درمی یابیم که، آن ها ابتدایی ترین مسائل نظری درباره هنر و سینما را هم نیاموخته اند. به راستی در این به اصطلاح آموزشگاه هاچه خبر است و درآنجا درقبال دریافتی های هنگفت از هنر جویان، به آن هاچه آموزش می دهند؟

آیاهیچ مسؤل و نهاد و دستگاه نمی خواهد به این امور رسیدگی کند ؟ آیا در این میان، تقسیم جاه و مقام و پول هم نقش بازی می کند، یا این همه، نتیجه اهمال و غفلت، ندانم کاری و سوء استفاده فرصت طلبان است؟

این حق مردم است که پاسخ پرسش های خود را ازمسؤلان و دست اندرکاران فرهنگ و هنر و سینما دریافت کنند!

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

بیست − دوازده =