مرگ قو بعد از درگذشت خواننده اش به سیما آمد

برنامه زنده رود تاریخ 29/10/96 برای همدردی با سانحه سانچی یک نما آهنگ به روی آنتن زنده برد.

 

پخش این نماآهنگ ذهن بینندگان آشنا با موسیقی را از نفتکش سانچی به سویی دیگری برد.

 

پخش ترانه مرگ قو از زنده یاد حبیب محبیان با تصویرگذاری زیبا و لوگوی صداوسیمای مرکز اصفهان هم شوق انگیز بود و هم تعجب آور.

پخش این نماآهنگ در ذهن دوست داران هنر این سوال را بوجود آورد که از زمان فوت این خواننده که بیش از یکسال میگذرد.

چه اتفاقی افتاده یا آن مرحوم در آن دنیا چه تعهدی داده که خواننده مجاز تلقی گردیده و یکی از آهنگهایی که در آنسوی آب خوانده مجوز پخش در صدا و سیمای ملی را گرفته است .

 

حبیب محبیان که با قول مساعدت مسئولین وقت واجرای ترانه و کنسرت به کشور خود بازگشت با بی مهری مسئولین مواجه شد تا حدی که وقتی که فوت نمود حتی اجازه دفن در قطعه هنرمندان به وی داده نشد.

مثال این گونه حرکات از سوی صدا سیما زیاد دیده شده است. که مثلا بازیگران اسبق سینمای ایران در پیش از انقلاب را به چشم یک گناهکار ببینند ولی در سینمای ایران بازی کنند.

یا به طور مثال به برنامه دعوتشان کنند برنامه ضبط کند و بعد اجازه پخش ندهند.

این گونه حرکات چند سوال در ذهن ما بوجود می‌آورد :
چه میشود که گذر زمان سیاه را سفید میکند. غیر مجاز لس آنجلسی را مجاز صدا و سیمایی می‌کند.
اصل موضوع که یکی است و تغییری در آن ایجاد نشده پس چرا این اتفاقات می‌افتد .
شاید درگذشت خواننده مجوزی برای پخش آثارش باشد که آنگاه مسئله امتیاز یا کپی رایت را هم پیش می‌کشد .
این ماجرا خاطره ای را در ذهن متبادر می‌کند:

در هنگام تشییع جنازه ی مداح اهل بیت «سید جواد ذاکر» آقای مهدی اکبری نسبت به بی مهری عده ای این شعر را به لب آورد:
من در عجبم از مرام این مردم پست / این طایفه زنده کش مرده پرست

نماآهنگ پخش شده در برنامه زنده رود:

این مطالب را هم بخوانید:

دیگر تمام شد حبیب…

کلیپ مرد تنهای شب

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.