شهلا ریاحی را با همان چهره همیشه خندان به یاد آورید

اولین کارگردان زن تاریخ سینما هم در گذشت

اولین کارگردان زن تاریخ سینما هم در گذشت

شهلا ریاحی را با همان چهره همیشه خندان به یاد آورید| سیدرضا اورنگ | پیری و بیماری، روزی به سراغ همه خواهد آمد و آنان را زمینگیر کرده و به دیار باقی خواهد برد.این اساس خلقت است و در آن خللی به وجود نیامده و نخواهد آمد.هزاران سال است که انسان‌ها به دنیا آمده،رشد کرده،بالغ شده ،به پیری رسیده و مرده اند.از این تقدیر گریز و گزیری نیست و همه باید به آن گردن بنهند که خواه یا ناخواه نهاده اند.
پیری ، بیماری و مرگ، هنرمند و غیر هنرمند نمی‌شناسد،در این مرحله همه یکی هستند،مال و منال هم نمی‌تواند آن را از بین ببرد.شهلا ریاحی نیز پس از مدت‌ها سکوت در خلوت در گذشت و در جلوت ماندگار شد.
شهلا ریاحی بازیگری خاطره ساز برای سینما و تلویزیون ایران و علاقه مندان آن بود و هست.مردم هرگز وی را فراموش نکرده و نمی‌کنند، هرچند که مدیران هنری،برخی از همکاران ، بازیگران و سینماگران تازه پا،یادی از او نکردند ،اما مهم در خاطر مردم ماندن است که این اتفاق افتاده است.مرگ هم نتوانست و نمی‌تواند خاطرات افراد دوست داشتنی مانند شهلا ریاحی را از یاد و دل مردم ببرد.

شهلا ریاحی
شهلا ریاحی

اولین زن کارگردان سینمای ایران

سینمای ایران و زنان ایرانی باید به شهلا ریاحی همواره احترام گذاشته و مقابل او سر تعظیم فرود آورند، زیرا اولین زن تاریخ سینمای ایران بود که جرات کرد وارد حرفه مردانه کارگردانی شود و فیلم بسازد.اگر زن شجاعی مانند وی در تاریخ سینما نبود،شاید زن دیگر جرات نمی‌کرد که وارد این حرفه شود.
امروز شهلا ریاحی دیگر در میان ما نیست، این تقدیر الهی است و نمی‌توان مقابل آن ایستاد، اما می‌توان با حضور پرشکوه در تشییع جنازه اش، ثابت کرد که مرگ یک هنرمند پایان او نیست و نخواهد بود.باید نام ، خاطره و بازی‌های دوست داشتنی اش را همواره زنده نگه داشت و به بازیگران تازه به دوران رسیده و پرافاده نشان داد بازیگری و هنرمندی یعنی چه.

باید به آنان تفهیم کرد چگونه و با چه هنری می‌توان در یاد و دل مردم زنده بود.باید به آنان آموخت که با کارهای خارج از عرف،رفتار ناشایست و سر و صدا کردن در فضای مجازی و غیر مجازی نمی‌توان نام خویش را ماندگار کرد.باید تلاش کرد،جسارت داشت،تمرین کرد و به زمین و زمان فخر نفروخت تا در یاد مردم ماندگار شد.

باید به شهلا ریاحی و امثال او همیشه احترام گذاشت،مردن این بزرگان از احترام به آنان کم نکرده و نخواهد کرد.


متاسفانه در واپسین ایام حیات این بازیگر دوست داشتنی، عکس‌هایی از روزگار ناخوشی وی در فضای مجازی و غیر مجازی منتشر کردند که کاری ناشایست بود.این کار چه لذتی داشت که عده ای نابخرد به این فعل زشت و ناشایست مبادرت کردند؟
عده ای که متأسفانه خود را به غلط مدیر و هنرمند دانسته و می‌دانند با گرفتن عکس‌های سلفی از بیماران و ناتوانان عرصه هنر و انتشار آن، دنبال آن بودند و هستند که برای خود کسب وجهه کرده و در دل مردم به زور جا باز کنند!این حرکت قبیح چه معنایی دارد؟!
هنرمندان،به خصوص بازیگران، دوست دارند مردم آنان را با چهره ای که در روزهای اوج و جوانی داشتند به یاد آورند،نه هنگام بیماری و کهنسالی با صورت‌های افسرده و غم گرفته.دوست دارند عظمت و شان شان همچنان حفظ شود. انتشار عکس‌های نامناسب از آنان در حالی که پنجه در پنجه بیماری و مرگ انداخته اند، ابهت این هنرمندان را از بین برده و می‌برد.شهلا ریاحی را با همان لبخند زیبا و همیشگی اش به یاد آورید،نه عکس‌های روزهای ناخوشی و تنهایی.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.