سینمای کودک در ایران ،زنده یا مرده؟!

سید رضا اورنگ

سینمای جهان بسیار زود متوجه شد، کودکان و نوجوانان تأثیر بسزایی در پیشرفت سینما و کسب درآمد در آینده دارند، زیرا قشر اعظمی‌از مخاطبان هنر هفتم را آنان تشکیل می‌دهند.بنابراین تصمیم گرفتند در این بخش مهم یعنی سینمای کودک و نوجوان سرمایه گذاری کنند.

این سرمایه گذاری بسیار زود جواب داد؛ هرچند کمپانی‌های بزرگی در حوزه فیلم‌های کودک و نوجوان سرمایه گذاری کردند،اما بی شک کمپانی معظم والت دیسنی گوی سبقت را از همگان ربوده است.ساخت انیمیشن‌های جذاب و فیلم‌هایی با موضوع کودک و نوجوان در این کمپانی ،خیلی زود درآمدهای آنچنانی و موفقیت‌های بزرگی را نصیب آنها کرد.
سینمای ایران همیشه در ساخت انیمیشن‌های جذاب و فیلم‌هایی با موضوع کودک و نوجوان با مشکل روبرو بوده، هست و انگار خواهد بود.

سینمای کودک قبل از انقلاب

پیش از انقلاب اسلامی‌نگارنده کمتر فیلم سینمایی را به یاد می‌آورد که در حوزه کودک و نوجوان ساخته شود.در آن زمان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان تنها مرکزی بود که به ساخت این گونه فیلم‌ها همت می‌گماشت،اما اکثر این فیلم‌های در مدیوم‌های کوتاه و نیمه بلند بود.
درحقیقت سینمای پیش از انقلاب اسلامی‌در حوزه سینمای کودک و نوجوان فیلم گیشه پسند و سرگرم کننده ای نداشت.

سینمای کودک پس از انقلاب

پس از انقلاب سینمای کودک جان گرفت و چندین فیلم سینمایی برای کودکان و نوجوانان ساخته شد که اکثر آنها نیز در گیشه موفق بودند.به جرات می‌توان گفت دهه شصت و اوایل دهه هفتاد بهترین سال‌ها برای سینمای کودک و نوجوان محسوب می‌شود،به ویژه دهه شصت.

سینمای کودک و نوجوان
سینمای کودک و نوجوان

در حال حاضر سینمای کودک در بدترین شرایط به سر می‌برد،درست مانند سینمای ایران!
امروزه در جهان، انیمیشن‌های بلند و فیلم‌هایی با موضوع کودک و نوجوان جایگاه بسیار والایی دارند و برخی از آنها علاوه بر فروش بالا رکوردهای فروش را نیز شکسته اند.

با توجه به این ظرفیت بالایی که سینمای کودک در جهان دارد، معلوم نیست چرا مدیران سینمایی، تهیه کنندگان و فیلمسازان ایرانی به این حوزه توجه ندارند.ایران کشور جوانی است که قشر اعظم آن را کودکان و نوجوانان تشکیل می‌دهند،اما سالانه حتی یک فیلم متوسط نیز در حوزه سینمای کودک و نوجوان ساخته نمی‌شود.
جشنواره فیلم کودک نیز،نه تنها کمکی به این گونه از سینما نکرده،بلکه آسیب جدی نیز زده است.این جشنواره فقط یک بیلان کاری است برای ارائه به مسوولان بالادستی.

برخی از افرادی که به عنوان کارگردان و تهیه کننده فیلم‌های کودک و نوجوان وارد عرصه سینما شدند،سال‌های سال است که سراغی از این حوزه مهم نگرفته اند.
مسؤلان امر، نه تنها کمکی به سینمای کودک و نوجوان نکرده و نمی‌کنند، بلکه با ممنوعیت اکران فیلم‌های خارجی، به خصوص انیمیشن‌ها و فیلم‌های کودک و نوجوان، خیانت بزرگی را در حق سینما دوستان و کودکان و نوجوانان مرتکب شده اند.
ای کاش ممنوعیت اکران فیلم‌های خارجی را لااقل برای فیلم‌هایی با موضوع کودک و نوجوان که دارای مشکل خاصی نیستند لغو می‌کردند تا شاهد مرگ سینمای کودک و نوجوان در ایران نبودیم و سیل علاقه‌مندان دوباره سالن‌های تاریک را پر می‌کردند.
با این اوضاع، سینمای ایران به موجودی می‌ماند که زنده و مرده اش فرقی ندارد!

سیدرضااورنگ

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.