زنان از دیدگاه آلبا د سس‌پدس نویسنده ایتالیایی

مروری بر کتاب «یک دسته گل بنفش»

آلبا د سس‌پدس (به اسپانیایی: Alba de Céspedes y Bertini) (۱۱ مارس ۱۹۱۱ رم، ایتالیا–۱۴ نوامبر ۱۹۹۷ پاریس، فرانسه) روزنامه‌نگار و نویسنده ایتالیایی-کوبایی آثاری همچون دفترچه ممنوع،نو عروس‌و یک دسته گل بنفشه از او است.

رمان‌های آلبا د سس‌پدس ، نماینده زنان قرن بیستم ایتالیا است، سال‌های جنگ جهانی دوم و چندین سال پس از پایان جنگ، که تقابل پیدا و پنهان فضای ناهماهنگ زندگی

خانوادگی و زندگی اجتماعی و چالش زنان با محیط اطرافشان را نشان می‌دهد.آلبا دِ سس‌پدس در اغلب داستانهایش‌رویکرد ‘فمینیستی” دارد و می‌کوشد فضای مردسالارانه آن

سالهای ایتالیا را به خواننده بشناساند.

یک دسته گل بنفشه

برخلاف نگرش فمینیستی  این بار در کتاب “یک دسته گل بنفشه”شاهد حضور زنانی هستیم که خود را نیازمند به مردان می‌بینند هرچند در طول داستان درمی‌یابیم افکار زنان تا

چه حد بشر دوستانه‌تر از مردان است.شاید این اظهار نیاز تنها به علت حس ایثاری باشد که زن در خود می‌یابد.

از دید نویسنده زن همواره باید از سوی مردان ستایش شود و این دستاورد منحصر به فرد زنان در تمام جوامع است. اما حقیقت این امر در جوامع مردسالار بیشتر نمود پیدا

می‌کند‌؛ همانطور که در آثار کلاسیک ایران نیز ستایش معشوق از سوی مردان به وفور دیده می‌شود‌.مردانی که خود را سرچشمه قدرت می‌دانند و علیرغم آن معترف هستند که زن

شور زندگی و سرچشمه الهامات است.

یک دسته گل بنفش
یک دسته گل بنفش

آنچه از صفحه به صفحه کتاب درمی‌یابیم همان سخن معروف دانشمند بزرگ فیثاغورث « طلا را با آتش،زن را باطلا ،و مرد را با زن امتحان کنید.»است.

سالها بعد« اوریانا فالاچی» به قصد کشف این موفقیت عظیم زنان دست به مقایسه زنان ممالک شرقی با زنان کشورهای توسعه یافته می‌زند و نتیجه آن را در کتاب «جنس

شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید

ضعیف»گردآوری می‌کند.

عشق در داستانهای آلبا د سس‌پدس

محوریت داستانهای دِسس‌پدس “عشق” است،عشقی که بنابر گفته نویسنده علت اصلی خوشبختی زنان است و اگر این “عشق‌” وجود نداشته باشد تمام موفقیتهای زن حتی از

دید خودش زیر سوال خواهد رفت.

در داستان “دوشیزه ترزا” برتری عشق به موفقیت اجتماعی به وضوح دیده می‌شود.

“ارتنسیا نامه ‌ها را در دست گرفته بود.در دستان خشک خود که رگهایی درشت انگار راه‌راهشان کرده بودند.دستانش کمی‌می‌لرزیدند.اکنون می‌دید که آن‌همه شعر سرودن،آن‌همه

پیانو نواختن در مقایسه با آن نامه‌های ساده،پشیزی ارزش ندارد.آن نامه‌های بی آلایش و از صمیم قلب که مرکب آن رنگ باخته بود.آری آن «دوشیزه ترزا،من عاشق شما

هستم.»

مبارزه با فاشیست

آلبا د سس‌پدس نوه رئیس جمهور کوبا بود و بارها به دلیل فعالیتهای ضد فاشیستی به زندان افتاد. دو کتابش، «هیچ‌کس به گذشته برنمی‌گردد» (۱۹۳۸) و «فرار» (۱۹۴۰) در

دستگاه سانسور فاشیست‌ها توقیف شد. اکثر آثار او در ایران به قلم «بهمن فرزانه» به زیبایی و ظرافت ترجمه شده‌اند.

کتاب «یک دسته گل بنفشه» به ترجمه بهمن فرزانه در انتشارات ققنوس به چاپ رسیده است.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.