روابط عمومی‌صداوسیما مرده یا زنده

پرسشهایی بنیادین برای رسیدن به اصلاح

سخت و دردناک است که قبول کنیم روابط عمومی‌صداوسیما مرده ای است که بود و نبودش در ساختار عریض و طویل این سازمان هیچ تفاوتی ندارد. اما واحدی ارتباط گر که نه مردم به آن دسترسی دارند و نه رسانه ملی می‌تواند به آن تکیه کند آیا زنده است؟

واحدی که نه کارکنان سازمان از وجودش منتفع می‌شوند و نه مسؤلان آن را به بازی می‌گیرند اگر ماکتی از روابط عمومی‌نیست پس چیست؟

اوج فعالیت روابط عمومی‌رسانه ملی

آنچه این روزها از روابط عمومی‌صداوسیما دیده می‌شود در زیرنویسهای تکراری اعلام تلفن 162 در سیما یا آنونسی رادیویی است. وبسایت رسمی‌آن هم  همچون تابلوی اعلاناتی است که تفاوتی با درگاه اطلاعاتی یک سازمان غیر رسانه ای ندارد و مخاطبی جز مدیران خود ندارد.

اوج زحمت روابط عمومی‌رسانه ملی،همراهی با رییس سازمان در برخی از مراسم داخلی و خارجی و تهیه پلاکارد به مناسبت‌های مختلف است از محرم و صفر گرفته تا مراسم درگذشت یکی از مدیران یا بستگان مدیران محترم سازمان والبته نه برای کارکنان معمولی و یا بازنشستگان.

فکر می‌کنم این قدر انفعال از ناحیه اداره کل روابط عمومی‌صداوسیما که باید مدافع حیثیت سازمان باشد نیاز به تذکر از ناحیه ی کارشناسان و مدرسان روابط عمومی‌داشته باشد تا شاید بتوان جان تازه ای برکالبدش دمید.

مروری بر الفبای روابط عمومی

در تعاریف ساده روابط عمومی‌آورده اند که روابط عمومی‌قلب تپنده سازمانهاست که برای بازگوکردن واقعیت‌های سازمان‌ها به مشتریان یا مخاطبان به  وجود آمده است و حدّ این شفاف‌سازی، دغدغهٔ اصلیِ روابط‌عمومی‌ها است. چرا که آنجا که پای بازگوکردنِ اسرار سازمان در میان است میان حقوق مشتری و اسرار سازمان باید به بهترین نحو توازن برقرار کرد.

ساختن چهره‌ای مناسب از سازمان در میان مردم و مخاطبان اصلی سازمان یا شرکت آن هم در بین رقبای قدرتمندش یکی از وظایف مصرح روابط عمومی‌است.

روابط عمومی‌باید به دنبال سود طرفین ارتباط باشد و همین تفاوت آن را با تبلیغات روشن می‌سازد. به عبارتی تبلیغات فقط به سود شرکت یا سازمان می‌اندیشد اما روابط عمومی‌هم به سازمان و هم به مشتریان(مخاطبان) خدمت رسانی می‌کند.به عبارت بهتر روابط عمومی‌باید تلاش کند تا با ارتباطی هدفمند و مؤثر، ضمن برآوردن نیازهای سازمان خود، شکل‌دهی صحیح  ارتباط مشتریان و سازمانش را برعهده بگیرد و از این طریق ارتباط مخاطبان با سازمان را نیز تسهیل کنند.

یک سؤال اساسی و چند پرسش ساده

اگر چه ماهیت سازمان صداوسیما به دلیل آنکه هرکدام از ارکان تولیدی آن اعم از معاونت خبر یا معاونتهای صدا و سیما ابزار لازم و کافی برای ارتباط با مخاطبان و مدیران مرتبط را به طورکامل در اختیار دارند، با سازمانهای دیگر متفاوت است و روابط عمومی‌آن را نمی‌توان با هیچ جای دیگر مقایسه کرد، اما اگر این سازمان اداره ی کلی به عنوان روابط عمومی‌دارد قاعدتاً باید اصول اولیه ی روابط عمومی‌را از آن مطالبه نماید.

پاسخ به این پرسش اساسی که اصولاً روابط عمومی‌رسانه ی ملی برای رسانه ای که تمامی‌رسالتش ارتباط با مخاطب است چه نقشی می‌تواند داشته باشد و مروری برالفبای آموزش روابط عمومی‌و پاسخ به سؤالاتی مانند آنچه در ادامه می‌آید روشن می‌کند که وقتی می‌گوییم روابط عمومی‌زنده است یا مرده یعنی چه؟

شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید

1- درباره رسوایی اخیر رأی گیری بهترین مجری در جشنواره سیما که با افشاگری بالاترین مقام وزارت ارتباطات همراه بود، روابط عمومی‌صداوسیما چه کرده است؟

2- درباره شکایت شرکت کنندگان در مسابقه برنده باش در خصوص پاسخهای غلط و دستکاری نتایج کدام روشنگری صورت گرفته است؟

3- روابط عمومی‌سازمان صداوسیما درباره تقویت روحیه کارکنان رسانه ملی  چه کرده است؟ و از کدامیک از کارکنان سازمان قدردانی کرده است؟


4-آیا روابط عمومی‌رسانه ملی از ارتباط با نهادهای فرهنگی و سازمانهای دولتی  برای هم افزایی بیشتر وهمچنین ارتقا روحیه و نشاط آفرینی برای کارکنانش استفاده می‌کند؟

5- کدام حرکت خلاقانه ای در حوزه ی ارتباط با مردم به جز تلفن 162 که یک دهه از فعالیت آن می‌گذرد رخ داده است؟

6-نتایج نظرسنجی از مردم که درباره برنامه‌های صداوسیما صورت می‌گیرد چیست؟ کدام آمار دقیق و صحیح از تماسهای مردمی‌در اختیار برنامه سازان رادیو و تلویزیون قرار گرفته است؟

7-انبوه نظراتی که با تلفن 162 مطرح می‌شود در چه مکانیسم روشنی تجزیه و تحلیل می‌شود و چه تأثیری در روند برنامه‌های صداوسیما دارد؟

8- چرا اداره کل روابط عمومی‌صداوسیما درباره اعتراض مردم به تبلیغات بی رویه در برنامه‌ها و نفوذ منفعت طلبانه ی اپراتورها و ستاره، مربعها که این روزها دیگر داد کودکان را هم درآورده است هیچ اقدامی‌در زمینه اقناع افکار عمومی‌نمی‌کند؟

اگر بنا به افزایش شمارگان این سیاهه باشد می‌توان پرسشهای زیادی مطرح کردلکن باید دید اراده ای برای رفع این کاستیها وجود دارد یا خدای نکرده روال گذشتگان درپیش گرفته خواهد شد.

تفاوت نقدمصلحانه  با سهم خواهی از صداوسیما

پیش از این و در زمان مدیریت جناب آقای سرافراز نیز یک بار به نیت اصلاح در کاستیهای وقت سازمان نوشته ای در همین سایت منتشر شد که متأسفانه با سوء تعبیر مواجه شد و به جای اصلاح مشکلات، به نفی نگارنده اقدام کردند؛ اما یک منتقد دلسوز برخاسته از درون این سازمان با یک مخالف جناحی یا یک نهاد یا نماینده ی سهم خواه از صداوسیما متفاوت است به خصوص آنکه گوشه چشمی‌نیز به آموزش داشته باشد.

دقت به این نکته ضروری است که روابط عمومی‌معاونتهای مختلف در سازمان صداوسیما و حتی شبکه‌ها  زنجیره ی هستند که در صورت لزوم به معاونین و مدیران شبکه‌ها خدماتی ارائه می‌دهند اما نقش اداره کل روابط عمومی‌سازمان صداوسیما چیست؟ آیا فقط معرفی مدیران روابط عمومی‌به مدیران بالادستی می‌تواند منطق روشنی برای ادامه فعالیت ضعیف اداره ی کلی باشد که نبودش هم در روند کلی سازمان صداوسیما توفیری ندارد؟ شاید در روند کوچک سازی سازمان فربه صداوسیما نیاز به توجه بیشتر به عملکرد این اداره کل و واحدهای مشابه آن باشد.

بدترین تصویر آن است که به جایی برسیم که بگویند روابط عمومی‌صداوسیما نه علم می‌خواهد نه تجربه؛ منصبی است تشریفاتی برای ردیف بودجه و ترفیعی برای کسانی که دوست داشته می‌شوند، خواه یک کارمند معمولی باشد یا یک مجری ناموفق.

ممکن است شما دوست داشته باشید
1 نظر
  1. احسان می گوید

    متن بسیار خوبی هستش،برای این صدام سیمای میلی باید متاسف بود،به نظر و سلیقه مخاطبان اهمیت نمیدن و فقط هزینه های بیخود صرف برنامه های بیخود میشود

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.