گزارش یک جشن/یادداشتی از عارف بنائی به مناسبت مراسم ۷۷سالگی تولد رادیو

رادیو  ۷۷ساله شد، همه ی قلنداران سپهر تابناک رادیو دور هم جمع بودند و جای بعضی‌ها خالی بود نمی‌دانم شاید مدیران وقت نداشتند یا در دسترس نبودند و یا…

گزارش یک جشن

عارف بنای زیرک حق

وقتی رسیدم نمایش فیلم آقای هرتز شروع شده بود چتد دقیقه از تماشایم نگذشته بود که پی به مات و مبهوتی خودم بردم. از چرائی علاقه آقای هرتز به رادیو ، از این که می‌گویند تاریخ عشق‌های ناب

و واقعی گذشته است.

اما….

اما من …

عارف بنایی در قرن بیست و یکم در عصر تلگرام و واتس اپ و ایمو و اینستاگرام ، یک «عاشق» را از نزدیک دیدم.

به خدا راست می‌گویم…

من یک «عاشق» را دیدم….

«عاشق رادیو»

می‌گویند هر کسی را می‌خواهی بشناسی از دوستانش بشناس و شاید من امشب «رادیو» را تازه شناختم آن هم از عاشقش.

ساده و صادق و صمیمی….

زلال و روان و جوشان….

با اینکه دستی از دور و بسیار اندک بر آتش رادیو داشتم توگویی امشب تازه شب آشنایی من و رادیو بود آن هم در ۷۷ سالگیش

نمی‌دانم چرا ولی ندای درونم هی به من نهیب می‌زد که رادیو از خیلی جهات شبیه تئاتر است…

مثل تئاترزندگی در آن حریان دارد….بچه‌های رادیو هم مثل بچه‌های تئاترند…. زنانش پرتلاش و مردانش کوشا….. مهمترین اصل هردوی آنها این است که با هم مثل یک خانواده اند.

فیلم تمام شد
از نقد و بررسی که بگذریم!!!!!می‌رسیم به قسمت جذاب و سوپرایز…

حضور آرتیست فیلم روی صحنه جناب اقای سراج الدین موسوی(رادیویی)

سید سراج الدین موسوی

همان عاشقه

وای خدا
ببین رادیو با جوان مردم چه کرده!!

امشب قلنداران سپهر تابناک رادیو دور هم جمع بودند.جای بعضی‌ها خالی بود نمی‌دانم شاید مدیران وقت نداشتند یا در دسترس نبودند و یا…

و چقدر خوشبخت بودم من

خوشبخت از اینکه توانستم هر چند کوتاه در فضایی که آنها بودند، از شمیم معطر نفس‌هایشان استنشاق کنم

درویش مسلکانی که تنها سرمایه خودراکه جوانی می‌نامند فدای عشق خود، رادیو کرده اند.

او را می‌شناختم اما بخت و اقبال یاریم نکرده بود که از نزدیک ارادت قلبی خود را به ایشان عرض نمایم. در بزنگاهای فرصت طلبی کرده و خود را به ایشان رساندم

استاد نفس تان گرم ،صدایتان مانا ،سایه تان بالای سر خانواده و هنرمندان و هنر دوستان

مصافحه کردم و اجازه یه عکس به رسم یادگاری

استاد بهروز رضوی مثل همیشه بی پیرایه و پرصلابت:

خواهش میکنم

کمی‌آن طرف تر مریم بانوی رادیو را دیدم

با همسرم کنارش رفتم و آرزوی سلامتی و طول عمر با عزت برایشان نمودم

بعد از عکس یادگاری کادویی به من و همسرم داد

واوووووو
چه می‌کند این مریم نشیبا

چقدر بزرگ منش، چقدر رئوف ،چقدر با محبت دوست داشتنی، چقدر انرژیک و قوی

چقدر در رادیو آدمهای خوب هست

مثل اینکه خدا هر چقدر که در عرصه گویندگی بهش لطف کرده ، ازلحاظ خصوصیات اخلاقی و انسانی بیشتر لطف داشته و این یعنی یک انسان کامل

چیزی که در هنرمندان امروزی کمتر دیده میشود

دوست بزرگواری که سعادت دیدارشان باعث خوشحالی ام گردید،استاد سرکار خانم دکتر توکلی بودند که همیشه مرا از راهنمایی‌هایشان بی نصیب نگذاشته اند.

شیرینی جشن را آوردند و بازار عکس‌های یادگاری طبق معمول گرم شد

چه شبی بود امشب در میان ستارگان رادیو

چه محفلی بود در میان خوبان هنر

و اینها همه به یک بهانه بود ….تولد ۷۷ سالگی رادیو

عارف بنایی و همسرشان خانم ثریا شفیعی
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.