رادیو ؛ تنها و یکه !

چندی است که اتفاق جالبی در عرصه  فرهنگ رح داده است و آن تولید کتاب صوتی است . گروهی جوان علاقه مند با وسایل ساده کتاب صوتی تولید می‌کنند تا بقیه حداقل بتوانند کتاب گوش کنند . این در کنار همه ی اتفاق‌های صوتی دیگر ، تاکیدی است دوباره بر این حرف مارشال مک لوهان که می‌گوید : “رسانه همان پیام است ” به عبارتی همان طور که سینما ، تاتر و یا تلویزیون گونه ای از فکر کردن و نگاه به دنیا است و می‌توان سینمایی ، تاتری و یا تلویزیونی فکرکرد ، رادیو هم همین طور است . می‌توان رادیویی فکر کرد و از این راه تاثیر گذار بود و البته تاریخ رادیو نمونه‌های فراوانی را از همین تفکر تاثیر گذاری رادیویی نشان می‌دهد . دقیق تر این که چیزی هست به نام لذت رادیو که مخاطب می‌تواند آن را کسب کند و با آن آشنا بشود .
حال و هوای این روزهای رادیو بار دیگر بر دو ویژگی منحصر به فرد این رسانه تاکید می‌کند . رادیو رسانه ای است تنها و البته دارای موقعیتی یکه ، موقعیتی که اگر درباره ی آن بیشتر فکر شود می‌تواند فرصتی دوباره باشد برای دمیدن روحی تازه در رگ‌های این رسانه .
رادیو تنهاست . رسانه ای است که همیشه با مشکلات مالی در حال دست و پنجه نرم کردن است و در نگاه کلان مدیریتی معمولا به ان کم توجهی می‌شود . معمولا درباره ی مسایل مختلف رادیو به شکل خاص و تخصصی بحث نمی‌شود . گاهی حتی علی السویه با آن مواجه می‌شوند . رادیو نقد تخصصی ندارد . اصول رادیو و استانداردهای آن نشر نیافته اند . نشریات هنری و فرهنگی به راحتی از کنار رادیو می‌گذرند . مقاله‌ها و کتاب‌های کلیدی این رسانه‌های اغلب ترجمه نشده اند و …
رادیو یکه است . هیچ رسانه ی دیگری مثل رادیو نیست . پیش از این‌ها این موضوع مطرح می‌شد که با گسترش تلویزیون ، سینما ، ویدیو و ماهواره‌ها ، رادیو خواهد مرد . اما این اتفاق نیافتاده است . نه این که این اتفاق نیافتاد ، بلکه امروز رادیو موقعیتی یکه پیدا کرده است . مردم امروزه دارند رادیو را دوباره کشف می‌کنند . دارند این واقعیت را می‌پذیرند که رادیو می‌تواند به راحتی همراه رسانه‌های دیگر ، روشن باشد . رسانه ای است که لازم نیست مدام به آن گوش داد . اما در همین گوش سپردن هر از گاهی هم پر از لذت و جذابیت است . مردم آرام آرام دارند لذت رادیو را دوباره کشف می‌کنند . حتی اگر کشف لذت رادیو هنگام آشپزی در آشپرخانه باشد ، درست زمانی که چند قدم آنطرف تر سیل تصاویر از تلویزیون سرازیر است . تصاویر از منابع مختلف می‌توانند جلوی هم را بگیرند و هم پوشانی کنند ، اما هم پوشانی‌های رادیو بسیار کمتر است و این برای رادیو موقعیتی یکه است .
شبکه‌های ماهواره ای که خانواده‌های ایرانی را هدف قرار داده اند ، شاید هنوز متوجه این موضوع نشده اند که خانم‌های خانه دار وقتی از پای تلویزیون بلند می‌شوند ، رادیوی روشنی در آشپزخانه دارند و این یعنی موقعیت یکه ی رادیو !
رادیو را باید از تنهایی خارج کرد تا بشود برای موقعیت یکه ی آن برنامه ریزی درستی انجام داد . می‌شود به تعداد بیشتری از مردم کمک کرد تا لذت رادیو را درک کنند و آن را دوباره بشناسند . در این راه البته اینترنت و تلفن‌های هوشمند به شدت می‌توانند یاریگر باشند . نگاه رادیویی و لذت رادیو همچنان زنده است . این بستر را از دست ندهیم .

شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.