خداحافظ «هپلی»، دل مان برایت تنگ می‌شود

خداحافظ «هپلی»، دل مان برایت تنگ می‌شود، برای خودت، بازی‌هایت، خنده‌هایت، شیرین زبانی‌هایت و هر پدیده خوبی که در تو وجود داشت.
حسین محب اهری، بازیگری بود بی حاشیه که از بازی کردن روی صحنه و مقابل دوربین لذت می‌برد. همین لذت بردن باعث شده بود، کودک و پیر مخاطب همیشگی هنرمندی اش باشند.

محب اهری هرگز اهل جنجال سازی نبود،حتی زمانی که بیماری گریبانش را گرفت و رهایش نکرد. نزدیک به 10 سال با این دیو دست به یقه شد تا گریبان خود را از دستان چسبناکش رها کند، اما نشد،چرا دروغ ؟!دیگر خودش نخواست… اگر خسته نشده بود همچنان لبخند زنان مبارزه را ادامه می‌داد،مرد رها کردن میدان نبود.

اگر نگاهی به حرف‌های اخیرش و جسم نحیفش انداخته شود ،کاملاً مشخص است که دیگر نمی‌خواست بجنگد،انگیزه ای برای جنگیدن نداشت.
روا نمی‌داشت برای غلبه بر بیماری،مدام چشمان گود رفته اش به در سپید شود تا کمک با منتی از راه برسد!کمک‌هایی که با جار و جنجال همراه بود و گرفتن عکس و فیلم برای انتشار در فضاهای مجازی و غیر مجازی.
عزت نفس به او دستور داد،حسین، ارزش تو والاتر از آن است که چشم به در بمانی،می‌دانم فاتح میدان تویی،اما مردانگی کن و بگذار بیماری بر تو غلبه کند و برای این پیروزی دروغین جشن بگیرد.
حسین محب اهری اگر مطیع عزت نفس خود نبود،هرگز میدان را خالی نمی‌کرد،همان گونه که صحنه‌های بازی را رها نکرد.او مبارز زاییده شده بود،حتی با کاراکترهایش نیز جنگ می‌کرد و پیروز و سربلند از میدان بیرون می‌آمد.

هیچ کس جرأت ندارد به تو خرده بگیرد که چرا مبارزه را به حریف واگذار کردی؟

مردانگی ات بر همه ثابت شده است.وقتی تسلیم شدی که به یاد آوردی همکاران دردمندت چقدر اذیت شدند و کسی به کمک آنان نیامد،اگر هم آمد با کوله باری از منت و لشگری از عکاس و فیلمبردار.
بسیاری نیز در بد ترین شرایط با نداری و بیماری روزگار سخت را گذراندند تا مرگ به کمک شان بیاید که آمد،مرگ تنها حامی‌آنان بود و هست.
مسوولان،مدیران و رفیقان نیمه راه،چشم دیدن هنرمندان با عزت،اما فقیر را ندارند،حتی آنان را انکار می‌کنند!تو همه اینها را به یاد آوردی، بعد تصمیم گرفتی که رفتنت بهتر از ماندن است.اگر خودت نمی‌خواستی محال بود مرگ بر تو چیره شود،همان گونه که 10 سال او را دست به سر کردی.آنچنان مرگ را بازی دادی که تا کنون در تاریخ کسی اینچنین بازی نکرده بود.

تشییع جنازه حسین محب اهری
تشییع جنازه حسین محب اهری

از روزی که در کاراکتر «هپلی» برنامه نمایشی «محله بهداشت» مقابل دوربین رفتی، با اینکه نقشی منفی را بازی می‌کردی،  مردم جذب تو شدند و نام هپلی ایرانگیر شد.

امروز در کنار دوستان هنرمندت، رضا ژیان ،حسین پناهی و مسعود رسام خاطرات را دوباره مرور کرده و برای برنامه «محله برو نیا» برنامه ریزی می‌کنید!
خدا تو را و دیگر دوستان تو را بیامرزد مرد دوست داشتنی.
حسین محب اهری نیز رفت،مانند بسیاری دیگر از هنرمندان که معرفت را بر ثروت ترجیح دادند.بسیاری دیگر از آنان نیز در شرایط بدی به سر می‌برند.معلوم نیست وزارت ارشاد،صداوسیما،تئاتر و دیگر نهادها چرا این افراد را نادیده می‌گیرند؟اینها نیز هنرمندی کرده اند،در رسانه‌ها قلم زده اند،نقاشی کرده اند و غیره،گروهی از این افراد،حتی بازنشستگی نیز ندارند تا از حداقل دستمزد و امکانات درمانی استفاده کنند.

مگر پرداخت حقوق بازنشستگی به این افراد چقدر خرج روی دست دولت می‌گذارد؟

میلیاردها میلیارد پول در سینما،صداوسیما و عرصه هنر دست به دست می‌شود،آنانی که دست شان به دهان شان می‌رسد، از این پول‌های بادآورده نصیب‌های آنچنانی می‌برند،اما آنانی که دست شان به دهان شان نمی‌رسد،فقط باید زجر بکشند و حسرت بخورند!
بودجه ای که از بیت المال به وزارت ارشاد و صداوسیما تزریق می‌شود متعلق به همه است،نه قشری خاص،باید عادلانه بین همه تقسیم شود.
عجیب است،آنانی که از هنر کاسبی کرده و پول‌های هنگفت بالا کشیده اند،هنگام بیماری از هر ناحیه ای حمایت می‌شوند و پول درمان شان را بی منت می‌دهند،اما این حمایت از هنرمندان شریف،ولی فقیر دریغ می‌شود!
نه خالق از این بی عدالتی می‌گذرد و نه مخلوق، حق الناس نیز آذین همیشگی گردن شان خواهد بود تا روز سخت پس دادن حساب!

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.