جاده | شعری از داود صفدریان

جاده | شعری که خواهید خواند سروده ی  همراه خوب «سرزمین هنر» جناب آقای داود صفدریان است که برای انتشار در بخش ادبیات این وبسایت برای ما ارسال کرده اند. شما نیز می‌توانید اشعار، داستان، نقدها و تحلیلهای خود را برای انتشار در «سرزمین هنر» برای ما به نشانی الکترونیکی info@honarland.ir ایمیل کنید.

جاده

هی پیر می‌شود به جوانی نمی‌رسد

جاده درست و او به نشانی نمی‌رسد

شبها مذاکرات نفسگیر با خودش

روزا به یک توافق آنی نمی‌رسد

شب صبح می‌شود ولی آبی نمی‌شود

دیگر به روزهای فلانی نمی‌رسد

هی دلخوشی به داشته‌ها…”اون” گذشته‌ها

“اون” مرده و به مرثیه خوانی نمی‌رسد

بستند جاده را….ولی از فرعی خلوص

هی می‌دود به گرد تبانی نمی‌رسد

                                                               یا به خوشی… که سرعتش از نور بیشتر است

 با پای زخمی‌و کفش کتانی نمی‌رسد

بیش از هزارسال دویدن…سیاش کرد

سنگین شده …به بارشی آنی نمی‌رسد

یک روز لااقل به خودش می‌رسد..ببین

روزی که راه صبح به جانی نمی‌رسد

ممکن است شما دوست داشته باشید
۲ نظرات
  1. داود صفدريان می گوید

    با سلام
    از انتشار این شعر ممنونم
    لطفا اشکالات زیر را که به هنگام نشر ان در این صفحه بروز کرده اند اصلاح فرمایید:
    …..

    داود صفدریان

    1. هنرلند می گوید

      جناب آقای صفدریان باسلام و ضمن تشکر از ارسال این شعر زیبا اصلاحات لازم انجام شد . لطفا مطالبتان را در قالب ورد به پست الکترونیکی ما به نشانی زیر ارسال فرمایید تا بدون اشکال تایپی منتشر شود:
      honarland@gmail.com یا info@honarland.ir

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.