شایعه مرگ بازیگر نقش اوشین و بی سوادی رسانه ای که این روزها غوغا می‌کند

سید رضا اورنگ

در سایه بی دانشی و ناکارآمدی برخی مدیران مسؤل و سردبیران تنبلی و بی سوادی رسانه ای این روزها غوغا می‌کند! شایعه مرگ بازیگر نقش اوشین بهانه ای است برای تأمل

رسانه‌ها در تمام جهان به عنوان چشم و گوش جامعه شناخته شده و بازتاب دهنده اتفاقات ریز و درشتی هستند که در عرصه‌های مختلف رخ می‌دهند. مردم رسانه‌های مکتوب و غیر مکتوب را منبع خبری خود برای کسب اطلاعات دقیق و صحیح می‌دانند. بنابر این یک خبرنگار یا روزنامه نگار حق ندارد بدون تحقیق،مطلبی را صرفا برای بازخورد و کسب شهرت بازتاب دهد.

امروزه در ایران همه چیز در عرصه رسانه‌ها دچار بهم ریختگی شدید شده و برخی از کسانی که عنان روزنامه‌ها را دردست دارند تاکنون حتی یک خبر را نیز تنظیم و منتشر نکرده اند.این یعنی فاجعه فرهنگی و ملی.عجیب است که افراد باسواد و باتجربه عرصه رسانه،برای گرفتن مجوز باید هزار خوان را پشت سر بگذارند،اما کسانی که در این عرصه کورسوی سوادی نیز از آنان ساطع نشده و نمی‌شود،در چشم برهم زدنی صاحب رسانه شوند!

دوستان خبرنگار، خوب دیدن و خوب شنیدن درس اول خبرنگاری است، سپس تحقیق درباره دیده‌ها و شنیده‌ها ،در مرحله آخر وقتی صحت و سقم خبر تایید شد انتشار کردن آن.
برگ برنده هر خبرنگاری سرعت و دقت است،نه سرعت بی دقت به کار می‌آید و نه دقت بی سرعت.اینها درس‌هایی است که مسوولان شما در رسانه‌ها باید به شما بیاموزند که برخی این کار را نکرده اند.

مدیر مسؤلی که فرق خبر با گزارش را نمی‌داند، چگونه می‌تواند خبرنگارش را هدایت کند؟!

وقتی صاحب نشریه سواد ندارد،خبرنگار نگون بختی که باید به این در و آن در بزند تا خبری را کسب کند،چه باید بکند؟بی شک مجبور است به هر دستاویزی آویزان شود تا به بالا دستی‌هایش خود را اثبات کرده و بیلان کار بدهد.
اینجانب با تجربه حدود 30 سال در عرصه مطبوعات،خبرنگاران را در این مورد کم تقصیر می‌دانم،زیرا اخبار باید توسط بالا دستی‌ها چک شده بعد منتشر یا چاپ شود.وقتی مسوول مستقیم یا غیر مستقیم خبرنگار کلا در باغ نیست!اخبار دروغ به وفور منتشر شده و می‌شود.
متاسفانه یک تنبلی و بی سوادی عجیبی مثل بختک روی جسم و جان رسانه‌ها افتاده و خیال برخاستن نیز ندارد. آقای وزیر ارشاد، جناب معاون مطبوعاتی، اعضای محترم هیات نظارت بر مطبوعات،شما هم مانند برخی از مدیرمسوولان و سردبیران رسانه‌ها در این قضیه مقصر هستید و مدیون مردم.
متاسفانه هر روز بر تعداد اخبار غیر واقعی افزوده می‌شود،نه توسط افراد غیر حرفه ای در فضای مجازی، بلکه در نشریات مکتوب و غیر مکتوب قانونی که ادعای مدیران شان گوش فلک را کر کرده است.

اوشین
اوشین

شایعه مرگ بازیگر نقش اوشین

امروز خبری منتشر شد مبنی بر مرگ بازیگر نقش اوشین در«سریال سال‌های دور از خانه» که کذب محض بود.مسؤلان رسانه‌هایی که این خبر را منتشر کردند،می‌توانستند پیش از انتشار لااقل نگاه کوتاهی به ویکی پدیا یا هر منبع دم دست دیگری بیندازند تا به سادگی متوجه نادرست بودن خبر شوند،چرا این کار ساده را انجام ندادند؟!

حتماً فکر می‌کردند چون اوشین را مردم دوست دارند،با کثرت و سرعت این خبر را پیگیری کرده و در کسری از ثانیه صدها مخاطب جذب رسانه آنها می‌شود،اما به این فکر نکرده و نمی‌کنند،تکذیب این خبر چقدر از اعتماد مردم به چنین رسانه‌هایی کم می‌کند.آیاکو کوبایاشی-اوشین (۶–۱۰ سالگی)،یوکو تاناکا- اوشین (۱۶–۴۶ سالگی) و نوبوکو اوتاوا-اوشین (۵۰–۸۴ سالگی) نقش‌های اوشین را در سنین مختلف بازی کرده اند.هارو آکاگی که به اشتباه آن را اوشین فرض کرده اند،تنها بازیگر یکی از نقش‌های فرعی بوده است.آیا نمی‌شد در عرض چند ثانیه متوجه این اشتباه شد؟آیا برای خبرنگاری که برای اولین بار این خبر را منتشر کرده یا مسوول بالادست او خیلی سخت بود که این کار را بکنند؟


خبرنگار باید،باهوش،محقق ،دقیق و سریع باشد تا بتواند موفق شود.خطای کوچک خبرنگار را می‌شود تا حدودی نادیده گرفت،اما اشتباه مدیر بالادستی که اجازه انتشار این خبر و مشابه آن را می‌دهد هرگز.
خبرنگاران اگر سال‌ها نیز در دانشگاه‌ها درس بخوانند،برای آموزش و کسب تجربه احتیاج به پیر و مراد دارند،اگر مدیران مسؤل و سردبیرانی که باید خبرنگاران تازه کار را هدایت کنند، خودشان سواد رسانه ای نداشته باشند، وضعیت این گونه می‌شود که الان دچار آن هستیم.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.