بالأخره اتفاق می افتد !

پیش از این شبکه های ایرانی ماهواره ای ، مجموعه ای از حرف های مجری ، گفتگوهای طولانی ، تماس های تلفنی و کلیپ های لس انجلسی بود . این شبکه ها خسته کننده بودند یا بهتر است بگوییم به مرور زمان خسته کننده شدند . آن ها برای ادامه ی حیات و جذب آگهی باید کاری می کردند . رفته رفته شبکه ها تحول پیدا کردند و پخش فیلم ها و سریال های ایرانی را در کنار فیلم فارسی ها آغاز کردند . این اتفاق برای مخاطب داخلی جالب بود . چون می توانستند بعضی سریال های قدیمی تر را ببینند و مخاطب خارجی هم که جای خود دارد . تاسیس شبکه ای آی فیلم و پخش فیلم ها و سریال های قدیمی را شاید بتوان مقابله ای با این اقدام شبکه های ماهواره ای دانست .

کانال هایی با هدف تفریحی و با ترکیب فیلم و سریال ، کلیپ، ورزش های خشن و شاپینگ تی وی بوجود آمدند که می خواستند به مخاطب بفهمانند که متعلق به جریان های سیاسی منفی گرا نیستند و فقط می خواهند مردم را سرگرم کنند .

هم زمان با این رویدادها اما مسیر رسانه ای دیگری باز شده بود . مسیری که با آزمون و خطا به پیش رفت و همچنان هم دارد مسیر خود را طی می کند . این رویدادی جدی است که نیاز به تحلیل عمیقی دارد ، نوعی از پژوهش که به دور از تحلیل های کلیشه ای که از قبل نتیجه ی آن معلوم  است ، بتواند حرکت های بعدی را پیش بینی کند .

من این مسیر رسانه ای تازه را در سه شکل متفاوت در سه شبکه ی جم ، فارسی وان و من و تو می بینم . فارسی وان سعی دارد با جامعه ی ایرانی حرکت کند . دوری از سریال های کلمبیایی به خاطر موضوع هایشان ، توجه به مناسبت های ایرانی و مذهبی ، پخش انیمیشن هایی با محوریت اخلاق شهروندی و محیط زیست که منافاتی با تفکر داخلی ندارد و البته بیشتر در خود ایران هم انگار تولید می شود ،  پخش برنامه های مطرحی مثل دکتر آز یا سریال استخوان ها و … برای اقناع و کم کردن مقاومت مخاطبان انجام می گیرد تا در کنار این با توجه به تعداد مخاطب ها بتواند اهداف تجاری خود را به پیش ببرد ، اما در کنار اهداف تجاری سیاست های فرهنگی مشخصی هم وجود دارد …

شبکه من و تو از همان ابتدا با چند استراتژی مشخص از جمله تغییر دیدگاه تک تک شهروندان ایرانی به جای براندازی ، نوستالژی سازی از دوران پهلوی و امکان زندگی در کنار هم با هر عقیده ای ، بدون ایجاد مزاحمت برای یکدیگر ، متولد شد . این شبکه در قالب یک شبکه ی کلاسیک تلویزیونی تولید برنامه در شکلی وسیع انجام می دهد و سریال ها و مستندهای مطرح دنیا را پخش می کند . من و تو هم با روش افناع و نگه داشتن مخاطب ، اهداف خاص خود را گام به گام پیش می برد .

گروه تلویزیونی جم ، افقی وسیع تر را مد نظر دارد . به عبارتی بهتر جم قصد دارد تلویزیون سایه باشد . با توجه به دورخیز این شبکه در تولید ، جذب هنرمندان ایرانی که خودش تاکتیک قابل ملاحظه ای است ، می توان این را به وضوح دریافت . این شبکه ساعت های پر مخاطب تلویزیونی را بنابراین عادت مخاطب ایرانی هدف قرار داده است و برای این ساعت ها برنامه تولید می کند . جم به شکل مشخص سازوکارهای اقتصادی در ایران را مورد توجه قرار داده است و البته نگوییم که چقدر هم در پخش تیزرهای سینمایی موفق بوده است .

این سه شبکه نشان دهنده ی نگاه تکامل یافته به تولید زسانه ای با محور قرار دادن مخاطب داخل کشور هستند . آن ها با توجه به تجربه های گذشته، راه تازه ای را می روند و برای به ثمر رساندن اهداف خود مسیرهای موثری یافته اند . به جرات باید گفت که غیر از روش سخت افزاری نویز انداختن روی امواج ، هنوز برای مقابله با این شبکه ها به روش نرم افزاری مشخصی دست نیافته ایم . یادمان باشد که در عرصه ی جنگ نرم ، موفقیت با نرم تر است و روش های سخت بسیار شکننده و موقتی هستند .

امروزه در دوران بازار مکاره ی رسانه ای هستیم . هر رسانه ای در این بازار مکاره می خواهد مشتری بیشتری را به سوی خود جلب کند . خوب است که رادیو و تلویزیون ما در این بازار رفتارش همچون دکه ای خاک آلود با فروشنده ای خواب آلود که فقط مشتی حرف های کهنه را تکرار می کند ، نباشد . چون بالاخره اتفاق می افتد ، پس باید قبل از آن کار مفیدی انجام داده باشیم .

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ده − 9 =