بابک جان برخیز،دیرگاهی است که خوابیده ای

بابک جان برخیز،دیرگاهی است که خوابیده ای.بلند شو تا این جماعت فراموشکار،خدای نکرده فراموشت نکنند.

بابک جان برخیز،دیرگاهی است که خوابیده ای|سرزمین هنر|سینما

زندگی،آنچنان پستی و بلندی دارد که آدمی غیر از اینکه دربماند و دندان به جگر بگذارد،چاره ای دیگر نداشته و ندارد.

روزی با دوستی،بگو و بخند راه می اندازی،هنوز به ساعت نکشیده به تو خبر می دهند که رفیق ات در بیمارستان بستری شد!

بابک برزویه را آنانی که با عکاسی و سینما سر و کار دارند از نزدیک می شناسند یا حداقل نامش را شنیده و هنرش را دیده اند.

بابک هرچند که بیشتر عکاس صحنه فیلم ها بود،اما شکارچی قابلی بود که سوژه های ناب را هرگز از دست نداده و درجا با دوربین خود شکار می کرد.

در طول این سال ها که او را می شناسم و همکار بوده ایم،هرگز او را بدون تجهیزات سنگین عکاسی ندیده ام.

روزی که پیکر زنده یاد عباس کیارستمی از فرانسه به ایران منتقل شد،بابک برزویه مثل همیشه آنجا حاضر بود و از فرودگاه ،بناچار با موبایل  عکس می گرفت و سریع به دفتر بانی فیلم ارسال می کرد تا اولین رسانه ای باشیم که آنها را چاپ می کنیم.

دلم برای لبخندها و صدای گرفته اش،گرفته است!

بابک جان برخیز،دیرگاهی است که خوابیده ای.بلند شو تا این جماعت فراموشکار،خدای نکرده فراموشت نکنند.

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

75 − = 70