اونوره دو بالزاک (1850-1799)

نویسنده

«اونوره دو بالزاک»، نویسنده فرانسوی، در بیستم مه 1799 میلادی در شهر تور فرانسه به دنیا آمد. برخی او را پدر مکتب واقع گرایی(realism)در ادبیات می‌نامند.

والدینش او را از کودکی و در سن 8 سالگی به مدرسه فرستادند بی آنکه بدانند او طفل گریزپای مدرسه ی خود خواهد بود و در 13 سالگی از مدرسه فرار خواهد کرد. با این حال و با اصرار خانواده باز هم به مدرسه رفت اما این بار در پاریس.

تحصیل در رشته وکالت

بالزاک ابتدا به تحصیل در رشته وکالت پرداخت و به خاطر عدم حمایت مالی از طرف خانواده اش همزمان در دفتر وکالتی کار می‌کرد. بعد از فارق التحصیل شدن در وکالت،اعلام کرد می‌خواهد نویسنده شود. خانواده او ،او را تا دوسال حمایت کردند در شرایطی که او نویسنده مشهوری شود در غیر این صورت او دوباره باید به شغل وکالت برگردد،بالزاک در نویسندگی موفق شد.

بهترین آثار بالزاک به ترتیب «بابا گوریو»، «اوژنی گرانده»، «زنبق دره» و «چرم ساغری» می‌باشد.

اونوره دو بالزاک در سی سالگی تصمیم گرفت تاریخ علمی‌فرانسه را با نوشتن سلسله ای از رمان‌ها و داستان‌ها بنویسد. برای همین انضباط کاری سختی را تا آخر عمر برخود تحمیل کرد و پژوهش‌های دقیقی در جامعه فرانسه و تا حدودی در زمینه ی جامعه شناسی ،روانشناسی و زیست شناسی عصر خود دست زد و سپس ضمن آمیختن یافته‌هایش با تخیل خود و نوشتن حدود صد رمان و داستان کوتاه _ که خود آن راکمدی انسانی می‌نامید_ بیش از دو هزار شخصیت از طبقات مختلف جامعه ی فرانسه در قرن نونزدهم (که گاهی در رمان‌های او دوباره و گاه بارها ظاهر می‌شوند)آفرید و بدین گونه دانش نامه ی کاملی از زندگی اجتماعی فرانسه در دوران رنسانس و پس از ناپلئون بنا پارت ارائه داد.

شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید

در این دوران بالزاک نه تنها با آثار و نظریه‌هایش درباره ی واقع گرایی ،رمان نویسی را به اوج خود رساند بلکه آثارش آیینه تقریبا تمام نمایی از جامعه فرانسه را در قرن نونزدهم برای خواننده تصویر می‌کند.

بالزاک شخصیت پردازی‌های خوب خود را در رمان‌های زن سی ساله، «باباگوریو» و «اوژنی گرانده» به رخ خوانندگان می‌کشد.

کنتس اولین‌هانسکا
کنتس اولین‌هانسکا

در طول زندگی خود با زنان متعددی رابطه عاشقانه برقرار کرد. تقریباً همه این زنان الهام بخش شخصیت‌های مؤنث رمان‌های بالزاک هستند. از میان آنها می‌توان به لور دو برنی (مادام دو مورسوف در زنبق دره)، دوشس دو کستری (دوشس دولانژه در اثری به همین نام)، کارولین مربوتی (دینا دو بودره در رمان ”الهه ناحیه”)، و کنتس ژیدوبونی ویسکونتی (لیدی دادلی در رمان زنبق دره) اشاره کرد.

از میان زنانی که دلبسته‌شان شد، با کنتس اولین‌هانسکا همسر اشراف‌زاده‌ای لهستانی که املاک وسیعی در روسیه داشت، رابطه افلاطونی و مکاتبه‌ای ۱۷ ساله‌ای برقرار کرد. این نامه‌ها تحت عنوان نامه به بیگانه انتشار یافته‌است. هرچند کنتس‌هانسکا پس از مرگ شوهرش در ۱۸۴۱ از ازدواج با او سر باز زد، اما در ۱۸۵۰ زمانی که بالزاک سخت بیمار بود به ازدواج با او رضایت داد. چند ماه بعد «اونوره دو بالزاک» در 51 سالگی در پاریس در گذشت و در قبرستان پرلاشز به خاک سپرده شد.

 

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.