اهل هوایی‌ها و عمارت چهارسوق ومسعودخان فراستی وامیر خجالت نکش | طنزنامه جشنواره فیلم فجر4

اهل هوایی‌ها و عمارت چهارسوق ومسعودخان فراستی و امیر؛

خجالت نکش -قسمت چهارم

محسن فاضلی

امروز غزال مارا به حجره برنج فروشان هفت می‌برد ودوکیسه برنج اصل هندی می‌خریم و ما با دیسک کمر آنهارا کول می‌کنیم تا عمارت خانه خودمان. می‌گوییم بالاخره برنج هندی هم آزاد شد. اما ما از کول افتادیم. شوخی نیست که غزال می‌گوید این قدرغر نزن! ببین تا چندروز دیگه حجره دار‌ها ی ولایت همین برنج هندی را به خون پدرشان به رعیت می‌اندازند.

برایمان نهار درست می‌کند وبعدش هم می‌رود به شفا خانه فیروز گرجواب آزمایش ر ا از طبیب حاذق بستاند.

ما هم حسابی سرما خوردیم .

هوای تهرون حسابی آلوده است .

امروز دل و دماغ رفتن به عمارت چهارسوق را نداریم. اما ناچاراً  باید برویم. شال وکلاهمان را توی کیف می‌گذاریم. سلانه. سلانه راه می‌افتیم به سمت شارع حافظ به عمارت چهارسوق می‌رسیم.

نزدیک دربگاه با اغیارمان اهل هوایی‌ها مواجه می‌شویم.

امروز دیگر برای چه واز آن شرا چه به عمارت شال وکلاه نموده اند خیر سرشان ؟

وسوسه می‌شویم به نزدشان برویم وراست وخدایی شان ببینیم بانو سمیرامیس صبیه فرعون است یا این گلنسا بانو ما را سرکارمان گذاشته بود.

کما فی السابق با ما به خوش رویی برخورد می‌نمایند. سمیرامیس خاتون هم امروز با آن چهره زیبا و قد بلندش جامگان زربفتی بر تن نموده است سبزه قبا خواهر گلنسا هم ایشان را همراهی می‌نمایند.

می‌گوییم سبزه قبا خاتون: پس گلنسا خاتون کجان؟ با حالت عشوگرانه ای می‌گوید :

-رفته است گرمابه.

می‌گوییم :

-مارا دست می‌اندازید؟

با نیش خنده می‌گوید:

بلی!

می‌گوییم:

-از برای چه؟

خاتون می‌گوید:

-از برای مزاح نموده باشیم با جناب عالی. به ما کمی‌برمی‌خورد. سمیرامیس خاتون ما دونفر را بر و بر  ورانداز می‌نمایند.می‌گوییم سمیرا میس خاتون به امید خدا کی به مصر برمی‌گردید؟

با زبان شیرین عسلی ایش می‌گوید:

قصد بازگشت به این زودی را نداریم.

به سمیرامیس خاتون می‌گوییم:

-چه جالب به همین زودی زبانتان خوب شده است.

با خنده می‌گوید:

-زبانتان خوب شده .می‌باشد .شما.

می‌گویم :

-خاتون این پارسی گویی را از که آموخته اید ؟

شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید

-گلنسا .به ما زبان پارسی آموخته .خیلی جمیل می‌نماید. ما خوب پارسی تکلم می‌نمایم.

-بله دیگه نا سلامتی صبیه فرعون مصر هستید .راستی. سمیرامیس خاتون از زلیخا ویوزار سیف چه خبر دارید؟ دلمان برایشان تنگ شده است .

با تبسمی‌شیرین وحلوات نگاهش دل از دلمان می‌برد .اگر گلنسا حضور می‌داشت دهانمان را سرویس می‌نموده اند. البت خواهرمحترمشان سبزه قبا خاتون

راپورت خواهند نمود. سمیرامیس با تبسم می‌گوید:

-یوزار سیف را به سمت صدارت وزارت فخیمه زراعت واحیای اراضی منصوب نموده ایم .ازبرای اینکه طبق روال مرسوم داستان خوب پیش برود. زلی لیخوف

بانو هم در قصر به امور نسوان مشغول است .

به سمیرامیس خاتون می‌گوییم :

-خاتون شما چه می‌کنید؟

می‌گوید:

-شما چه می‌کنید . گویا تن اش به تن گلنسا خورده دارد ما را به سخره می‌گیرد. ومزاح می‌نماید. همین الساعه مثل بلبل سلیس حرف می‌زد. سمیرامیس

خاتون افتخار بدهید با ما تشریف بیاورید به مهرجان سینما توگراف امروز هم در غیاب گلنسا یک دل سیر از این چهره خوش منظرتان سیاحتی نموده باشیم.

وصف العیش نصف العیش.سبزه قبا با غضب به من نگاهی می‌اندازد و می‌گوید به گلنسا خاتون راپورت می‌دهیم. آنچه گذشت.ما هم تازه به هوش می‌آییم

که بند را آب داده ایم.سعی می‌نمایم یک شکل ماجرا را سروسامان دهی اش کنیم. که گلنسا ازاین مکلمه چیزی به گوشش نرسد.

ازسبزه قبا خاتون عذر خواهی می‌کنیم. وقول می‌دهیم دیگر با سمیرامیس رسمی‌سخن بگوییم .

سمیرا میس قاصدی
سمیرا میس قاصدی

به اتفاق به سوی سالون سینما توگراف می‌رویم .

امروز جماعت اسفار کاتبان از عمارت ملت به عمارت چهارسوق کوچ نموده اند.

بانو فریده ذاکری. صبیه استاد عزیزاله حاج مشهدی شادی خانم. واغیار دیگری که با ما آشنا می‌باشند از جریده فاخر سینما توگراف .وارد سالون که می‌شویم برق از کله ما می‌پرد جناب مسعود خان فراستی را می‌بینیم .ردیف آخر جلوس نموده است به ایشان خیر مقدم عرص می‌نماییم و با مزاح می‌گوییم:
“مشرف فرمودید .مارا شگفت زده نمودید “.

و ریز ریز می‌خندد.

مسعود خان فراستی از برای پنبه زنی مشرف به سینما توگراف شدید و باز در سکوت می‌خندد باز ریز ریز.

فیلمی‌ازیک جوان وطنی نشانمان می‌دهند به نام امیر. فیلمی‌بسیار عجیب وغریب. همه آدمهایش به تنگ آمده اند .ازدست روزگار نامراد .این جیفه دنیوی چه‌ها که با آدمی‌نمی‌کند.

گرچه این اثر می‌توانست یک اثر پسی کو دراما باشد. اما چیدمان روایت وخط داستانی فاقد منطق وساختار درام است .از واقعیت درام فاصله می‌گیرد. سانتی مالیزبیش از قد وقوار اثر ان را ابتر کرده است .با فضای عینی جامعه امروز همخوانی ندارد . شخصیت پردازی روان پریشانه . آدمهای فیلم بیش از حد تصنوعی است .شخصیت محور هم نیست همه دارند نقش بازی می‌کنند. ازدل این محیط وفضا بیرون نیامده اند .گویی کارگردان دلش می‌خواسته اسیر فرم وایده اش شود. ولاغیر.

هنوز به زبان سینما تسلط پیدا نه نموده است این اثر هرچه که باشد بو ورایحه سینما را در خود نتنیده است سینما ودرام نیاز به حلواتی دارد ،و یک ادراک وشهودی که صاحب اثر و مستمع هر دو از خلق آن به حظ بصری برسند.

فیلم «خجالت نکش» یک برداشت ناشیانه ای است از کفش‌های میرزا نوروز و نه در روایت موفق عمل می‌کند و نه در زبان طنز حرفی برای بازگو نمودن.هم ندارد.بازی‌ها چنگی به دل نمی‌زند. یک اثر ابتری که روی دست عوامل سازندگان می‌ماند.

امسال مهرجان فیلم دچار ویرویسی با عنوان :

حرفی نزنیم اغیار دلگیر شوند آسوده بخوابید زیرا که شهر در امن وامان است.خانه از پای بست ویران است خواجه درفکر بند ایوان است.

اهل هوایی‌ها هم مثل ما از رؤیت این افلام لذت وافری بردند .

واین حکایت همچنان ادامه دارد…

پ.ن: این مسطوره پیشکش می‌گردد به بانوی آرتیست جنوبی .سمیرامیس قاصدی و بازی خوب اش در فیلم امپراطور جهنم.

ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.