هیات مدیره؛تلاش برای رهایی از چارچوب سریال‌های کلیشه ای آپارتمانی!

جبار آذین

سریال هیات مدیره دیشب به پایان رسید. این سریال به تهیه کنندگی مهران رسام ، نویسندگی علی خودسیانی و کارگردانی مازیار میری از اول فروردین تا 17 اردیبهشت هرشب از به جز جمعه‌ها از شبکه 5 سیما پخش می‌شد. آنچه می‌خواندی یادداشت جبار آذین منتقد تلویزیونی نوشته شده است.

بخشی ازتاریخچه مجموعه سازی درتلویزیون ایران به تولیدسریال‌های قوی ومتوسط و ضعیف آپارتمانی اختصاص دارد .ویژگی‌ها، فضاها و مکان‌های ثابت و محدود آپارتمان، امکان نوشتار و ساختار رخدادهایی خارج از محدوده و لوکیشن آن را از نویسنده و کارگردان سلب می‌کند و مانع گستردگی دامنه داستان اصلی و ایجاد داستان‌های متصل فرعی و حضور شخصیت‌های بیشتر در اغلب مجموعه‌های تلویزیونی آپارتمانی می‌شود.

از همین رو به طور معمول تمام توان فیلمنامه نویسان و سریال سازان آپارتمانی بر مانور روی کاراکترها و فضای محدود متمرکزمی‌شود. این خصیصه بر اثر تکرار در این گونه مجموعه‌ها، کلیشه شده و کلیشه نمایش حضور و رویدادها در واحدهای مختلف و در نهایت پشت و روی یک مجتمع و حوادث مرتبط با شخصیت‌ها و دور بودن از خلاقیت و نوآوری، سبب تکرار و دلزدگی فزون تر آن‌ها و کم رنگی استقبال مخاطب می‌گردد.به همین دلایل، بیشتر سریال‌های آپارتمانی چندان بااقبال عمومی‌روبرو نمی‌شوند.

مازیار میری
مازیار میری

برای رهایی از تنگناهای داستانی و ساختاری نشأت گرفته از لوکیشن‌های محدود، بعضی از سریال سازان حرفه ای، باتمرکز قصه بر ویژگی‌های آپارتمان و برجسته سازی آن، کوشیده اند. از مجتمع، نوعی شخصیت ساخته و به عنوان کاراکتر محوری و مرکز رویدادهای مرتبط و نامرتبط بهره ببرند که گاه به توفیق هم رسیده اند.یابرخی با طراحی ماجراهای تازه و حوادث و مسایل کمتر به نمایش در آمده از معضلات و فرهنگ آپارتمان نشینی و استفاده از ژانرهایی مانند پلیسی معمایی و حادثه ای سعی کرده اند،مانع تکرار و کسالت باری سریال شده و با این شگرد مخاطب را باخودهمراه سازند. بااین همه وبه رغم این تلاش‌ها،همچنان سریال‌های کم توان و کم جذاب وتکراری درمیان آن‌هادر اکثریت اند.

مازیار میری
مازیار میری
شاید این محتوا را نیز دوست داشته باشید

مازیارمیری، سینماگری که درعرصه‌های مدیریتی سینماهم فعال است، با پشتوانه کارگردانی چند فیلم متفاوت اجتماعی و غیرگیشه ای ،نوروز امسال با ساخت مجموعه تلویزیونی “هیات مدیره” به میدان رقابت بادیگرسریال‌های نوروزی آمد. سریال او، گرچه از نظر ساختار هنری و زاویه نگاه اندک متفاوت به زندگی آپارتمانی از یک، دو مجموعه رقیب قابل تأمل تربود، ولی در مقایسه با بقیه و ازجمله پایتخت پنج، چندان قدرت عرض اندام و رقابت نداشت.

باآنکه سازندگان “هیات مدیره”به طور آشکار،همت خود را معطوف به پرهیز از کلیشه‌ها و نمایش تغییر و تحول کاراکترها و موضوع‌های کمتر تصویرشده درخصوص مشکلات آپارتمان نشینی کرده وکوشیده بودند حرف‌هایی تازه تردر همین فضا و مکان محدود ارایه کنند و در بند کلیشه نباشند، اما داستان کم مایه و کم جان و پردازش متوسط و کمتر جذاب شخصیت‌ها و همچنین گزینش بعضی بازیگران متوسط و بازی‌های متوسط ، هیات مدیره رادرپله سریال‌های متوسط آپارتمانی راکد نگه داشته بود.

البته توجه به نوع ارتباط آدم‌ها، مناسبات خانوادگی و روابط همسایه‌ها و چگونگی دخالت یا بی همتی آن‌ها در امور زندگی درآپارتمان، بویژه طرح نقش و تأثیر زد و بندها و خلاف‌های جاری در برخی بنگاه‌های معاملات ملکی و همچنین آموزش حل و فصل مشکلات زندگی آپارتمانی و حواشی‌های آن، و پررنگ سازی ضرورت توسعه فرهنگ آپارتمان نشینی، در سریال هیات مدیره، نشانگرتلاش عوامل آن برای تازه و نوگویی بود، لیکن این سریال هم مانند اغلب آثار مشابه، قربانی محدودیت فضا و آدم‌ها و کمبود ماجراهای جذاب و تماشایی شد و نتوانست در بلند مدت، مخاطب را با خود همراه سازد

احسان کرمی‌در نمایی از سریال هیات مدیره-عکس اختصاصی از علی مبارکی
احسان کرمی‌در نمایی از سریال هیات مدیره

.درواقع لوکیشن و فضاهای محدود که به محدویت قصه‌ها و آدم‌های هیات مدیره انجامیده بود،ظرفیت پرداختن در سی و چند قسمت رانداشت. شایسته و نیکو بود تا با جمع و جور کردن سریال، هیات مدیره در همان ایام نوروز باسیما و مخاطب وداع کند. هیات مدیره باآنکه درحوزه بازیگری برای کرمی‌و در حیطه سریال سازی برای میری تجربه‌های خوبی بودند، اما تجربه آن‌ها مانند کشدار و یکنواخت شدن سریال، برای بینندگان میلیونی تلویزیون که شاهد انواع سریال‌های کوتاه و بلند و ضعیف وقوی آپارتمانی بوده اند ،زیادخوشایندنبود و آن‌ها انتظار‌های بیشتری از آن داشتند.

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است.